رابطه خودكارامدي و فرهنگ سازماني با خلاقيت شغلي كاركنان

هدف از پژوهش حاضر بررسي رابطه خودكارامدي و فرهنگ سازماني با خلاقيت شغلي كاركنان شركت گاز استان تهران مي باشد. روش پژوهش توصيفي از نوع همبستگي بوده و بدين منظور به كمك روش نمونه گيري خوشه اي از بين مناطق و نواحي مديريت بهره برداري گاز استان تعداد 14 منطقه بصورت تصادفي و در هر منطقه هم دو واحد نيز انتخاب گرديد و افراد شاغل در اين واحدها اقدام به تكميل پرسشنامه هاي خودكارامدي شوارتز، فرهنگ سازماني رابينز و خلاقيت شغلي رندسيپ بصورت انفرادي نمودند و جمعا تعداد 185 پرسشنامه توزيع و 164 مورد هم جمع آوري گرديد. به منظور آزمون فرضيه هاي پژوهش از روش ضريب همبستگي پيرسون و روش تحليل رگرسيون چند گانه استفاده بعمل آمد. نتايج پژوهش نشان داد كه بين فرهنگ سازماني و خلاقيت شغلي رابطه معنا داري وجود دارد (با ضريب همبستگي 0.32) و بين خودكارامدي و خلاقيت شغلي رابطه معناداري وجود ندارد (ضريب همبستگي 0.036-) و همچنين از مولفه هاي فرهنگ سازماني مولفه چهارم با عنوان حمايت مديريت (با ضريب همبستگي0.399) و مولفه نهم با عنوان الگوي ارتباطات (با ضريب همبستگي0.201) رابطه معناداري با خلاقيت شغلي نشان دادند و ساير مولفه هاي فرهنگ سازماني با خلاقيت شغلي رابطه معني داري نشان ندادند.