بررسي تاثير سبك هاي تفكر شهودي بر خلاقيت

خلاقيت و نوآوري به واسطه نقشي كه در خلق ارزش براي سازمان‌ها داشته و يكي از اركان انطباق با تغييرات محيط محسوب مي‌شود، يكي از محورهاي پژوهشي مورد علاقه پژوهشگران است. از طرفي از شهود بعنوان يكي از روش‌هاي دستيابي به خلاقيت نام برده و برخي محققين شهود را منبع خلاقيت‌هاي بشري عنوان كرده‌اند. پژوهشگران چهار سبك تفكر شهودي عاطفي، استنباطي، انتزاعي و تصوير بزرگ شناسايي كرده‌اند. هدف پژوهش، بررسي تاثير سبك هاي تفكر شهودي بر خلاقيت در يك سازمان بزرگ خصوصي است. پژوهش از نظر هدف كاربردي و از نظر روش توصيفي و پيمايشي است. بمنظور جمع آوري داده ها براي بررسي فرضيه هاي پژوهش، پرسشنامه اي با 29 گويه براي سنجش سبك هاي تفكر شهودي و 50 گويه براي بررسي خلاقيت كاركنان، بين 280 نفر از كاركنان سازمان توزيع شد. از اين بين 261 پرسشنامه قابل قبول عودت داده شد. در نهايت داده هاي جمع آوري شده با استفاده از روش هاي همبستگي و رگرسيون مورد ارزيابي قرار گرفت. در اين پژوهش مشخص شد كه تمامي سبك‌هاي تفكر شهودي با خلاقيت رابطه مثبت و معنادار دارند و از ميان سبك‌هاي تفكر شهودي، شهود تصوير بزرگ داراي بيشترين اثر و شهود استنباطي داراي كمترين تاثير بر خلاقيت در سازمان مورد بررسي است.