تاثير تفكر استراتژيك بر انگيزه پيشرفت با نقش ميانجي تفكر خالق

پژوهش علمي كوششي نظام‌مند جهت پاسخ دادن به پرسش‌هاي پژوهش است. يكي از بخش‌هاي اصلي هر پژوهش علمي، گردآوري و تجزيه و تحليل داده‌ها جهت آزمون فرضيات بيان شده توسط محقق است. انتخاب يك روش پژوهش مناسب، محقق را تا حد زيادي در پيشگيري از بروز اشتباهات ياري مي‌رساند. پژوهش حاضر از نظر هدف يك پژوهش كاربردي است كه با رويكردي استقرايي انجام شده است، نوع داده‌هاي پژوهش كمي بوده و به روش پرسش نامه گردآوري شده است. از منظر روش يك مطالعه پيمايشي از نوع همبستگي است و در دسته مطالعات توصيفي قرار مي گيرد. جامعه آماري مورد پژوهش دانشجويان و اساتيد دانشگاه آزاد اسلامي واحد تهران جنوب هستند و در مجموع تعداد 42 پرسشامه پاسخ داده شد. در اين پژوهش از آزمون چولگي و كشيدگي و آزمون كولموگروف-اسميرنف براي بررسي نرمال بودن داده‌ها استفاده شده است. نتايج به دست آمده در چهار فرضيه مورد بررسي قرار گرفت. در فرضيه اول انگيزه پيشرفت بر روي تفكر استراتژيك اثر مثبت و معنا داري دارد. در فرضيه دوم تفكر خلاق بر روي تفكر استراتژيك اثر مثبت ومعنا داردي دارد. در فرضيه سوم انگيزه پيشرفت بر روي تفكر خلاق اثر مثبت ومعناداري دارد. در فرضيه چهارم تفكر خلاق بر روي تفكر استراتژيك وانگيزه پيشرفت اثر مثبت و معنا داري دارد.