طراحي مدل ارائه آموزش‌هاي مجازي در سازمان تأمين اجتماعي ايران بر اساس تحليل داده‌بنياد

هدف: با توجه به شرايط جامعه و شيوع بيماري كوويد ـ 19، تحول در ارائه آموزش، آگاهي و آشنايي مسئولان و مديران با مفاهيم، نگرش‌ها و رويكردهاي آموزش‌هاي مجازي در سازمان براي دستيابي به اهداف، پاسخ‌گويي به مشكلات و استقرار نظام آموزشي مجازي كارآمد، ضروري به نظر مي‌رسد. از اين رو، پژوهش حاضر با هدف طراحي مدلي براي آموزش‌هاي مجازي و نتايج آن بر عايدي سازمان و ادبيات اين حوزه اجرا شده است. روش: پژوهش حاضر به‌لحاظ هدف، كاربردي محسوب مي‌شود و با استفاده از نظريه داده‌‎بنياد به‌صورت كيفي اجرا شده است. نمونه‌گيري به روش نظري و با بهره‌مندي از روش‌هاي هدفمند (قضاوتي) و گلوله برفي (زنجيره‌اي) و بر مبناي اشباع نظري داده‌ها انجام شده است؛ به‌گونه‌اي كه تا زمان رسيدن به اشباع نظري با كارشناسان و خبرگان باتجربه و متخصص سازمان تأمين اجتماعي در اين حوزه، مصاحبه به عمل آمد. يافته‌ها: نتايج تحليل داده‌هاي به‌دست‌آمده طي فرايند كدگذاري‌هاي باز، محوري و انتخابي، به ايجاد نظريه داده‌‎بنياد در حوزه آموزش‌هاي مجازي منجر شد. عناصر مدل طراحي ‌شده از، شرايط علّي، زمينه‌اي و واسطه‌اي تشكيل شده است كه پديده محوري، پيامدها و راهبردهاي اجراي خط‌مشي عمومي را نشان مي‌دهد. نتيجه‌گيري: كارگزاران و خط‌مشي‌گذاران مي‌توانند از نتايج اين پژوهش، براي كارآمدي بيشتر آموزش‌هاي مجازي در سازمان بهره‌برداري كنند. همچنين، ارائه آموزش‌هاي مجازي در موقعيت كنوني، به‌خصوص بيماري شايع ‎شده، نياز اساسي محسوب مي‌شود و از نظر ادبيات و مباني نظري نيز خلأ تئوريكي را غني مي‌‎كند. در پايان مقاله نيز، براي بهبود آموزش‌هاي مجازي، پيشنهادهاي كاربردي ارائه شده است.