رابطه بين سرمايه روان شناختي با رضايت شغلي و استرس شغلي در كاركنان آموزش و پرورش شهرستان ساري در دوران همه گيري اپيدمي كويد 19

No Title

پژوهش حاضر با هدف تعيين رابطه بين سرمايه روان­شناختي با رضايت شغلي و استرس شغلي در كاركنان آموزش و پرورش، انجام شد. روش پژوهش توصيفي از نوع همبستگي و جامعه آماري عبارت از تمامي كاركنان آموزش و پرورش نواحي 1 و 2 شهرستان ساري در سال 1400 بود كه تعداد 361 نفر به روش نمونه گيري در دسترس انتخاب شدند. ابزار اندازه­گيري، پرسشنامه ­هاي استاندارد سرمايه روان­شناختي لوتانز و همكاران (2007)، رضايت شغلي گريكسون (1987) و استرس شغلي اسيپو و اسپوكان (1987) بود. تجزيه و تحليل داده­ها از روش­هاي آمار توصيفي و استنباطي از طريق برنامه نرم افزاريSPSS23 و سطح اطمينان 95 درصد (0/05=a) استفاده شد. جهت توصيف ويژگي­هاي جمعيت شناختي و متغيرها از شاخص­ هاي آمار توصيفي چون فراواني، درصد فراواني، ميانگين و انحراف معيار استفاده و جهت تعميم اطلاعات حاصل از نمونه به جامعه آماري و آزمون فرضيه ها از آزمون ضريب همبستگي پيرسون استفاده شد. يافته ­ها نشان داد كه بين سرمايه روان­شناختي و رضايت شغلي رابطه مثبت معني­ دار و بين سرمايه روان­شناختي با استرس شغلي رابطه منفي معني­ داري وجود دارد.

No abstract