رابطه بين سرمايه روانشناختي و مهارت هاي ارتباط بين فردي با عملكرد شغلي معلمان دوره ابتدايي شهرستان قائمشهر در دوران همهگيري اپيدمي كويد- 19

No Title

پژوهش حاضر با هدف بررسي رابطه بين سرمايه روان­شناختي و مهارت ­هاي ارتباط بين فردي با عملكرد شغلي معلمان دوره ابتدايي شهرستان قائم­شهر در دوران همه­ گيري اپيدمي كويد-19، انجام شد. اين پژوهش از نظر هدف، كاربردي و از نظر روش تحقيق، توصيفي از نوع همبستگي بود. جامعه آماري، شامل كليه معلمان دوره ابتدايي شهرستان قائم­شهر در سال 1399 بود كه 278 نفر با روش نمونه­ گيري تصادفي طبقه ­اي بر حسب جنسيت به عنوان نمونه انتخاب شد. ابزار جمع ­آوري داده ­ها، پرسشنامه سرمايه روان­شناختي لوتانز و همكاران (2007)، پرسشنامه مهارت­ هاي ارتباط بين فردي ماتسون (1983) و پرسشنامه عملكرد شغلي پاترسون (1992) بود. جهت تجزيه و تحليل داده ­ها از آمار توصيفي (ميانگين و انحراف استاندارد) و آمار استنباطي (ضريب همبستگي پيرسون و تحليل رگرسيوني) از طريق نرم­ افزار SPSS23 در سطح اطمينان 95 درصد (0/05=a) استفاده شد. يافته ­ها نشان داد كه رابطه مثبت معناداري بين سرمايه روان­شناختي و مهارت­هاي ارتباط بين فردي با عملكرد شغلي معلمان وجود دارد، به طوري كه اين متغيرها 54 درصد از عملكرد شغلي معلمان دوره ابتدايي در دوران همه­ گيري اپيدمي كويد-19 را تبيين (پيش­بيني) مي­كنند. يعني، سهم هر يك از متغيرهاي سرمايه روان­شناختي و مهارت­هاي ارتباط بين فردي در پيش­بيني عملكرد شغلي معلمان دوره ابتدايي شهرستان قائم­شهر در دوران همه­ گيري اپيدمي كويد-19 متفاوت است. در اين ميان، متغير مهارت ­هاي ارتباط بين فردي بيشترين سهم را در پيش ­بيني عملكرد شغلي معلمان دارد و بعد از آن سرمايه روان شناختي قرار دارد.

No abstract