رابطه بين باورهاي ديني با عدالت و تعهد آموزشي استادان با واسطه‌گري جهت‌گيري مذهبي

هدف اين تحقيق، تعيين رابطه بين باورهاي ديني با عدالت و تعهد آموزشي استادان با واسطه‌گري جهت‌گيري مذهبي بوده است. روش تحقيق، توصيفي از نوع همبستگي است. جامعه آماري اين تحقيق، شامل كليه دانشجويان دانشگاه آزاد اسلامي واحد محلات است. شيوه نمونه‌گيري، طبقه‌اي متناسب با حجم بوده كه به طور تصادفي، تعدادي براساس فرمول حجم نمونه كرجسي-مورگان براي تحقيق انتخاب شدند. ابزار گردآوري اطلاعات، چهار پرسش‌نامه باورهاي ديني، عدالت آموزشي، تعهد آموزشي، جهت‌گيري مذهبي، كه داراي روايي و پايايي مناسب بوده‌اند و براي تحليل اطلاعات از آمار توصيفي (فراواني، ميانگين، انحراف معيار) و آمار استنباطي استفاده شده است. نتايج تحقيق نشان داد كه بين باورهاي ديني با عدالت و تعهد آموزشي رابطه معناداري وجود دارد و جهت‌گيري مذهبي، رابطه بين باورهاي ديني را با عدالت و تعهد آموزشي واسطه‌گري مي‌كند.