پيش‌بيني صميميت زناشويي براساس طرح‌واره‌هاي ناسازگار اوليه و جهت‌گيري مذهبي

ﻣﺴﺎﺋﻞ ﻣﺮﺑﻮط ﺑﻪ روابط زناشويي، همواره ﺗﻮﺳﻂ ﻣﺤﻘﻘﺎن براي ﺑﻬﺒﻮد ﮐﯿﻔﯿﺖ آن ﻣﻮرد ﺑﺮرﺳﯽ ﻗﺮار ﻣﯽ‌ﮔﯿﺮﻧﺪ. صميميت، ﯾﮑﯽ از ﻣﺘﻐﯿﺮﻫﺎي ﻣﻬﻢ روابط زﻧﺎﺷﻮيي اﺳﺖ و شناخت عواملي كه آن را ﭘﯿﺶﺑﯿﻨﯽ ﻣﯽكنند، نقش مهمي در افزايش كيفيت زندگي زناشويي و كاهش تعارضات دارد. اين پژوهش، با هدف بررسي نقش طرح‌واره‌هاي ناسازگار اوليه و جهت‌گيري مذهبي، در پيش‌بيني صميميت زناشويي انجام شد. طرح پژوهش، توصيفي و از نوع همبستگي بود. بدين‌منظور، 303 نفر از جامعة آماري دانشجويان و طلاب متأهل شهر قم، به‌طور تصادفي طبقه‌اي انتخاب و به پرسش‌نامه‌هاي صميميت زناشويي، طرح‌واره‌هاي ناسازگار اوليه و جهت‌گيري مذهبي پاسخ دادند. براي آزمون فرضيه‌ها و تجزيه ‌و ‌تحليل داده‌ها، از همبستگي و تحليل رگرسيون گام ‌به ‌گام استفاده شد. نتايج نشان داد كه بين حوزه‌هاي طرح‌واره‌هاي ناسازگار اوليه و جهت‌گيري مذهبي بيروني، با صميميت زناشويي، رابطة منفي و معنادار و بين جهت‌گيري مذهبي دروني با صميميت زناشويي، رابطة مثبت و معنادار وجود دارد. تحليل رگرسيون نشان داد كه حوزة بريدگي و طرد، جهت‌گيري مذهبي دروني و حوزة خودگرداني و عملكرد مختل، از مهم‌ترين پيش‌بين‌هاي صميميت زناشويي هستند. اين يافته‌ها، به خوبي نقش مهم جهت‌گيري مذهبي و طرح‌واره‌هاي ناسازگار اوليه را در پيش‌بيني صميميت زناشويي نشان مي‌دهند و مي‌توانند اطلاعات مناسبي را به مشاوران و روان‌شناسان خانواده ارائه كنند.