الگو‌يابي ساختاري كاركرد خانواده ايراني ـ اسلامي

هدف پژوهش حاضر الگو‌يابي ساختاري كاركرد خانواده ايراني ـ اسلامي است. روش پژوهش «كمّي»، از نوع «مطالعات پيمايشي، همبستگي و الگو‌يابي» است. به منظور الگو‌يابي، ابتدا براساس الگوي فرايندي و نظري ابعاد كاركرد خانواده ايراني ـ اسلامي، گويه‌هاي پرسشنامه طراحي شد و سپس براي روايي سازه و اعتباريابي آن از بين دانشجويان مراكز آموزش عالي و مراكز مشاوره شهر اصفهان با روش نمونه‌گيري «چندمرحله‌اي» پرسشنامه‌ها در ميان 300 تن از آنها توزيع گرديد. داده‌هاي جمع‌آوري‌شده توسط نرم‌افزار «Amos» و با كمك تحليل عاملي تأييدي و شاخص‌هاي برازش تحليل گرديد. يافته‌هاي تحليل عاملي تأييدي و شاخص‌هاي برازش آن حاكي از معرف بودن و مطلوبيت الگوي چهار عاملي پرسشنامه كاركرد خانواده ايراني ـ اسلامي بود. اين چهار عامل عبارت بود از: رفتارهاي محترمانه و ارتباطات عاطفي، ايفاي نقش، رعايت حريم‌ها، و ارزش‌هاي معنوي ـ مذهبي. همچنين نتايج تحليل مسير در الگويابي ساختاري كاركرد خانواده نشان داد كه كاركرد ارزش‌هاي معنوي ـ مذهبي بر ساير كاركردها تأثيري مثبتي دارد؛ يعني مي‌تواند ساير كاركردها را تنظيم نمايد. ضريب پايايي براي همه خرده‌مقياس‌ها و كل آزمون بالاتر از 90/0 بود كه حاكي از اعتبار و هماهنگي دروني مطلوب آزمون است. بنابراين نتايج اين پژوهش نشان داد كه خانواده ايراني ـ اسلامي داراي چهار كاركرد اصلي است كه كاركرد «ارزش‌هاي معنوي ـ مذهبي» تنظيم‌گر براي ساير كاركردها محسوب مي‌شود.