شگردهاي تأثيرپذيري سيدحسن حسيني از قرآن كريم

مطالعۀ آثار ادبي از منظر تأثير و تأثر، رهيافتي در جهت كشف و شناخت بينامتني است؛ شناختي كه برجستگي طرز، و سياق پيروي هنرمند را آشكار مي­ سازد. بهره­ گيري متنوّع سيدحسن حسيني، از قرآن كريم، بيانگر آشنايي او با شگردهاي مختلف تأثيرپذيري است. حسيني در استفاده از قرآن كريم، علاوه بر تأثيرپذيري به شگردهاي مختلف، داراي نوآوري و انسجام فكري بوده و واژه ­سازي و آوردن تركيبات تازه، از ويژگي­ هاي بارز اشعار قرآني به شمار مي ­آيد. حسيني با نوآوري در زبان، آن را غنا بخشيده، و با به­ كارگيري واژه­اي آشنا در بعدي تازه از ساختار جمله، معناي جديدي به آن داده است. واژه ­ها و عبارات در شعر حسيني، ابزاري براي بيان انديشه به ­شمار مي آيد و هدف او، القاي مفاهيم متعالي است؛ به تبع آن، بهره­ گيري از قرآن كريم، علاوه بر جنبۀ هنري و بلاغي آن، در جهت اثبات عقيده، بيان احوال دروني، تقدس بخشيدن به سرودۀ خويش است. حسيني از اثرپذيري تلميحي بيشترين بهره را گرفته است. اين پژوهش با بهره­ گيري از منابع كتابخانه ­اي و به روش توصيفي-تحليلي انجام گرفته است.