بررسي مرگ از ديدگاه پديدارشناسي غيريت در رمان گاوخوني

پديدارشناسي جرياني است كه هدف اصلي آن، رسيدن به شناخت واقعي ماهيات و ذات است رها از هرگونه پيش­ فرض و پيش ­داوري؛ به گونه­اي كه هستي واقعي و راستين موجود از جانب خويش اجازه ظهور يابد و دخالت ذهن و محتويات آن از سر راه موجودات كنار رود و با تقليل يا فروكاست بتوان به توصيفي اصيل و واقعي از هستي موجودات دست يافت. جعفر مدرس صادقي يكي از نويسندگان مطرح ادبيات معاصر ايران است كه در زمينه ­هاي مختلف از جمله داستان، رمان و نيز در حوزۀ ترجمه و ويرايش و تصحيح متون كلاسيك فعاليت­ هاي شايان توجهي داشته است.او هر چند رسما پديدارشناس نيست، اما آرايي در نويسندگي دارد كه به پديدارشناسان نزديك است. در اين مقاله مفهوم اساسي مرگ از ديدگاه پديدارشناسي و به طور خاص پديدارشناسي غيريت، در رمان گاو خوني نوشته جعفر مدرس صادقي معرفي و تحليل مي­ شود. كوشش برآن است كه سيطرۀ مرگ بر فضاي رمان نشان داده شود و بر اساس شواهد متن رابطه شخصيت اصلي رمان (راوي) با مرگ از ديدگاه پديدارشناسي بررسي شود. مرگ به مثابه رويدادي آينده و خارج از فهم بر اشخاص داستان فرود آمده آنان را از مقام سوژه بودن خارج ساخته منفعل مي سازد.