بررسي اشعار عاشقانه فروغ فرخزاد بر اساس نظريه ي عشق رابرت جي استرنبرگ

فاقد عنوان لاتين

با بررسي اشعار عاشقانه ي فروغ فرخزاد در مي يابيم كه عنصر عشق، محركي است كه به طور ناخودآگاه، ساحت بيروني و دروني او را نشان مي دهد؛ لذا با توجه به ساحت بيروني و تمايلات تناني، نوع نگرش فروغ به عنصر عشق، زميني و فرودين مي باشد كه عنصر شوريدگي بر دو عنصر صميميت و تعهد مي چربد. از طرف ديگر با توجه به ساحت دروني و ارضاء حس همسري و عواطف زنانگي ، نوع نگاه فروغ به عنصر عشق، آسماني و متعالي مي باشد كه عنصرِ صميميت و تعهد بر شوريدگي غالب مي آيد. از اين رو نويسندگان اين مقاله سعي دارند با توجه به بسامد بالاي واژه عشق و مشتقات آن در آثار فروغ به روش تحليلي و با مراجعه به منابع كتابخانه اي به بررسي اشعار عاشقانه ي او بر اساس نظريه مثلث عشق استرنبرگ و با كار بست سه مؤلفه: شوريدگي، صميميت و تعهد عشق بپردازند. البته برآيند مقاله حاكي از اين است كه بر اساس نظريه ي عشق استرنبرگ، فروغ با توجه به موقعيت هاي مختلف زندگي، نتوانسته تعادل و توازني بين سه عنصر شوريدگي، صميميت و تعهدِ عشق برقرار كند؛ لذا در دست يابي به عشق آرماني (عشق كامل) ناموفق بود.

فاقد چكيده لاتين