بررسي تأثير تمركززدايي مالي بر كارايي ارائه خدمات آموزشي در استان‌هاي ايران طي سال‌هاي ۱۳۸۵-۱۳۹۷: رهيافت اقتصادسنجي فضايي

اجراي تمركززدايي مالي باهدف بهبود فرآيندهاي مديريتي و انتقال مديريت منابع و انجام مخارج، از دولت مركزي به دولت‌هاي محلي يكي از عوامل بهبود كارايي خدمات عمومي ازجمله خدمات آموزشي مطرح مي‌شود. بر اين اساس هدف پژوهش حاضر بررسي تأثير شاخص‌هاي تمركززدايي مالي بر كارايي ارائه خدمات آموزشي در استان‌هاي ايران به روش اقتصادسنجي فضايي طي سال‌هاي ۱۳۸۵-۱۳۹۷ است. پژوهش حاضر در مرحله اول ضرايب كارايي در بخش آموزش از طريق روش تحليل مرزي تصادفي برآورد مي‌شود. در مرحله دوم به بررسي اثر تمركززدايي مالي بر ضريب برآورد شده كارايي پرداخته مي شود. نتايج نشان مي‌دهد كه تأثير تمركززدايي مخارجي بر كارايي خدمات آموزشي مثبت و معني دار است. تأثير درآمد سرانه و نسبت شهرنشيني بر كارايي خدمات آموزشي مثبت و معنادار و تأثير ضريب جيني منفي و معني‌دار است. متغير مجازي وارد شده در مدل براي تفكيك استان هاي داراي درامد نفتي و غير نفتي معني دار نمي باشد.