بازشناسي معرفت حكمي در تربيت نفس معمار مسلمان (نظريۀ حكمت حضور در معماري اسلامي)

هدف: پژوهش حاضر با واكاوي دو مؤلفۀ نظر و عمل در معرفت حكمي، به تبيين نقش نفس معماران براي دريافت حكمت پرداخته است. روش: پژوهش حاضر با مطالعات اسنادي، از تحليل محتواي كيفي به منظور تحليل داده‌هاي استخراج‌شده از منابع اسلامي استفاده كرده است. يافته‌ها: اتحاد نظر و عمل با درك حضور و درك حدود معمار در مقام نظر و حفظ حضور و حفظ حدود در مقام عمل به دست مي‌آيد؛ به طوري كه براي او وادي ايمني را فراهم ساخته كه منجر به تجلي حكمت در معماري اسلامي مي‌شود. نتيجه‌گيري: تجلي حكمت در معماري، بدون تربيت معمار حكيم در آثار معماري امكان تجلي ندارد. رابطۀ بين نظر و عمل در حكمت و واسطه‌اي كه اين دو را به هم متصل مي‌سازد، در دانش امروز معماري مغفول مانده است. در همين راستا به اين مهم دست يافته كه اتحاد نظر و عمل، منجر به كسب حكمت شده است.