نقد تأثير تصوّف بر آداب «استاد و شاگرد» در كتب تعليم و تربيت اسلامي قرون ميانه(4 تا 7 ق)

هدف: هدف از انجام اين پژوهش، بررسي تأثير رابطۀ مريد و مرادي» صوفيه بر آداب استاد و شاگرد» در رويكرد مبتني بر كتاب و سنّتِ تعليم و تربيت اسلامي و نقد آن بود. روش: روش اين پژوهش، كيفي بود و با مراجعه به منابع تاريخي و كتب تعليم و تربيت اسلامي در قرون مياني(4 تا 7 ق)، به شيوۀ توصيفي تحليلي انجام شد. يافته‎ها و نتيجه‌گيري: رابطۀ مريد و مرادي» از آداب صوفيه است. در اين رابطه، مريد تسليم محض مرادش است. اين آداب توسط نويسندگان تعليم و تربيت اسلامي، الگوبرداري و به عنوان وظايف اخلاقي شاگرد مقابل استاد مطرح شده است. يافته‎هاي پژوهش نشان داد رواج اين آداب در بين طلاب، باعث ايجاد نوعي رابطۀ كاذب اخلاقي بين استاد و شاگرد، سلب اعتماد به نفس، استقلال انديشه، جسارت نقّادي و مطالبه‎گري علمي شاگرد مقابل استاد شده است.