موانع روشنفكران مشروطه در زمينه‌سازي حوزه عمومي به عنوان مقدمه‌اي براي دموكراسي ايـران

در اين پژوهش سعي بر آن است تا نقش روشنفكران دوران مشروطه در شكل‌گيري حوزه عمومي را بررسي كرده و به ايران پرسش پاسخ دهد كه چرا روشنفكران ايراني نتوانسته‌اند فرهنگ گفت‌وگوي، انتقادي را به‌عنوان مقدمه‌اي براي دموكراسي در ايران به پديده‌اي همگاني به تعبيرها بر ماس تبديل كنند؟ يافته‌هاي اين پژوهش با استفاده از روش تحليلي، توصيفي و با بهره‌گيري از گردآوري كتابخانه‌اي به اين نتيجه رسيده است كه سرشت خودكامة حكومت در ايران قدرت قدرتمندان در به كرسي نشاندن آراي خود، تسلط مداري و پرداختن به فرعيات و ظواهر به‌جاي اصل و بنيان توسط روشنفكران اين دوره تاريخي (مشروطه) مانع از آن شد تا فرهنگ گفت‌وگو، انتقادي مقدمه همگاني براي دمكراسي در ايران شود.