بررسي تطبيقي آيات قرآن كريم در اشعار « فايز دَشتي » و « مَفتُون بُردُخُوني »

قرآن كريم ، يكي از سرچشمه هاي فكري پُر بار شاعران و نويسندگان بزرگ پارسي زبان است . شاعران خوش ذوق فارسي به مدد موهبت سرشار و ذوق هنري خود، چنان از قرآن بهره برده اند كه به حق، شعر عارفانۀ فارسي را بايد شعري توحيدي ناميد. با تحليل و د قّت نظر در اشعار اين دو شاعر جليل القدر، وجوه مشترك بسياري در زمينۀ تجلّي آيات ديده مي شود . هدف مقاله اين است كه مضامين قرآني توصيف شده در اشعار اين دو شاعر را تبيين و تحليل شود ؛ هم چنين ، سعي در تبيين مو فّقيت اين دو شاعر پر آوازه، با الهام از آيات قرآني دارد .لازم به ذكر است ، كه توجه به قرآن در اشعار شاعران و نويسندگان گذشته ، فراوان است . فايز دَشتي و مَفتُون بُردُخُوني ، به گونه هاي مختلف از قرآن مجيد تأثير پذيرفته اند . بنابراين در اين مقاله ، با بهره گيري از شيوه ي تحليلي و توصيفي به بررسي نمونه هايي از تأثير قرآن در اشعار هر دو شاعر گران سنگ پرداخته ايم كه قرآن در سراسر شعر و ادب اين دو شاعر تجلّي يافته است . اين دو ستاره ادبيات فارسي ، با بهره گيري از اين سر چشمه جوشان فرهنگ اسلامي به خلق مضامين و بيان عواطف و انديشه هاي خود پرداخته ، كه اين امر در جاودانگي اثر هر دو بي تأثير نبوده است .