تأثير فرهنگ ملي بر ارتقاء مسئوليت‌پذيري كاركنان نيروي انتظامي استان مركزي

يكي از مسائلي كه امروزه پژوهش بر روي آن ضروري به‌نظر مي‌رسد، مسئوليت‌پذيري كاركنان است. اين يك واقعيت انكارناپذير است كه مهارت و دانش را مي‌توان در چرخه كار قرار داد اما خصيصه مسئوليت‌پذيري به‌عنوان اساسي‌ترين عامل پيشرفت در كار به آساني به‌دست نمي‌آيد. اين مطالعه با هدف بررسي تأثير فرهنگ ملي بر ارتقاء مسئوليت‌پذيري كاركنان نيروي انتظامي استان مركزي انجام شده است. پژوهش حاضر از حيث هدف كاربردي و درزمره پژوهش‌هاي توصيفي-پيمايشي است كه تعداد نمونه مورد مطالعه 150 نفر از كاركنان نيروي انتظامي استان مركزي هستند كه به روش نمونه‌گيري ساده انتخاب شدند. براي گردآوري اطلاعات از دو پرسش‌نامه استاندارد نگرش‌هاي فرهنگي و مسئوليت اجتماعي كارول- استوارتز استفاده شده است. روائي پرسش‌نامه با استفاده از نظرات اساتيد راهنما و مشاور و متخصصان امر تأييد شد و پايايي آن با روش آلفاي كرونباخ براي ابعاد فرهنگ ملي و مسئوليت اجتماعي به ترتيب 82/0 و 92/0 به‌دست آمد. در اين پژوهش از آمار توصيفي همانند ميانگين، ميانه، انحراف استاندارد، واريانس و از آمار استنباطي مانند آزمون‌هاي رگرسيون ساده براي فرضيه‌هاي فرعي و رگرسيون چند متغيره براي فرضيه اصلي استفاده شد. نتايج نشان مي‌دهد كه كاركنان در نيروي انتظامي استان مركزي از مسئوليت‌پذيري كمي برخوردارند از بين ابعاد فرهنگ ملي دو مؤلفه جمع‌گرايي وگرايش زمان، اثر مستقيم و فاصله قدرت اثر معكوس بر ارتقاء مسئوليت‌پذيري كاركنان ناجا دارد، هم‌چنين دو مؤلفه زن‌سالاري / مردسالاري و ابهام‌گريزي بر ارتقاء مسئوليت‌پذيري كاركنان مؤثر نيستند.