سنت و مدرنيته و در مساله هويت زنان با تكيه بر آثار هوشنگ گلشيري

حضور زن در جامعه از موضوعات بحث‌برانگيز عصر مدرن است كه از دو رويكرد به زن؛ يعني رويكرد سنتي و رويكرد مدرن و نقش و تاثيرگذاري آن در جامعه برخاسته است. هويت نيز جزيي انفكاك‌ناپذير از وجود هر انساني است كه مفهومي جامعه‌شناختي است و دربرگيرنده فرآيندهاي معناسازي و مفهوم بخشي براساس يك ويژگي فرهنگي و به‌هم پيوسته به انسان است. مساله زن و نقش‌ها و موقعيت‌هاي فردي و اجتماعي او و بايد و نبايدهاي مربوط به آن يكي از موضوعات و مولفه‌هاي بسيار مهم در ادبيات معاصر است و با توجه به مولفه‌هايي چون زمينه، بطن فرهنگي و اجتماعي داستان‌ها، موازين و مولفه‌هاي حاكم بر مكتب‌ها و جريان‌هاي داستاني داستان‌نويسي و نوع نگاه و تجربه‌هاي فكري و اجتماعي هر نويسنده نقش و هويت زن در داستان‌ها شكل‌هاي مختلفي مي‌تواند داشته باشد از اين ميان نقش زن در داستان‌هاي هوشنگ گلشيري با توجه به جايگاه مهم و اثرگذار او در داستان معاصر از اهميت خاصي برخوردار است و شاخصه سبكي و فكري تقابل اين موضوع در دو جريان ايراني سنتي و ايران مدرن بسيار قابل توجه است. داستان هاي هوشنگ گلشيري با توجه به جايگاه مهم و اثرگذار او در داستان معاصر، از اهميت خاصي برخوردار است و مشخص كننده شاخصه فكري اين نويسنده در سير داستان نويسي معاصر است.