بررسي اثرات نسبت‌هاي مختلف نيتروژن و پتاسيم بر ويژگي‌هاي كمي و كيفي ميوه گوجه‌فرنگي (Solanum lycopersicum L.) در شرايط هيدروپونيك

اين تحقيق به‌منظور بررسي نسبت‌هاي مختلف نيتروژن و پتاسيم بر ويژگي‌هاي كمي و كيفي ميوه گوجه‌فرنگي رقم هيراد در شرايط گلخانه‌اي و هيدروپونيك در مجتمع كشاورزي ابراهيم‌آباد شهرستان ارزوئيه استان كرمان در سال 1398 اجرا شد. تيمارها شامل غلظت‌هاي نيتروژن و پتاسيم بر حسب پي‌پي‌ام در مراحل رشد رويش و زايشي شامل (130 نيتروژن+ 250 پتاسيم مرحله رشد رويشي و 160 نيتروژن+ 350 پتاسيم مرحله رشد زايشي)، (140 نيتروژن+ 260 پتاسيم مرحله رشد رويشي و 170 نيتروژن+ 360 پتاسيم مرحله رشد زايشي)، (150 نيتروژن+ 270 پتاسيم مرحله رشد رويشي و 180 نيتروژن+ 350 پتاسيم مرحله رشد زايشي) و (160 نيتروژن+ 280 پتاسيم مرحله رشد رويشي و 190 نيتروژن+ 380 پتاسيم مرحله رشد زايشي) از طريق محلول غذايي اعمال شد. نتايج نشان داد كه نسبت‌هاي مختلف نيتروژن و پتاسيم بر شاخص‌هاي كمي (قطر ساقه و عملكرد بوته، محتواي كلروفيل و كاروتنوئيد ميوه) و كيفي (مواد جامد محلول، اسيد كل، ليكوپن و آسكوربيك اسيد ميوه) تأثير مي‌گذارد، طوري‌كه بيشترين مقدار قطر ساقه اصلي با كاربرد (150 نيتروژن+ 270 پتاسيم مرحله رشد رويشي و 180 نيتروژن+ 350 پتاسيم مرحله رشد زايشي) به‌دست آمد. كاربرد (140 نيتروژن+ 260 پتاسيم مرحله رشد رويشي و 170 نيتروژن+ 360 پتاسيم مرحله رشد زايشي) بيشترين ميزان عملكرد تك‌بوته، اسيد كل و ليكوپن ميوه را نشان داد. با كاربرد (160 نيتروژن+ 280 پتاسيم مرحله رشد رويشي و 190 نيتروژن+ 380 پتاسيم مرحله رشد زايشي) بيشترين ميزان كلروفيل ميوه و مواد جامد محلول و بيشترين ميزان اسيد آسكوربيك با كاربرد (130 نيتروژن+ 250 پتاسيم مرحله رشد رويشي و 160 نيتروژن+ 350 پتاسيم مرحله رشد زايشي) به‌دست آمد. جهت حصول حداكثر عملكرد و كيفيت ميوه گوجه‌فرنگي استفاده از پتاسيم بيشتر (380 پي‌پي‌ام) و نيتروژن كمتر (140 پي‌پي‌ام) توصيه مي‌شود.