بررسي نقش سبك‌هاي رهبري و خودكارآمدي در پيش‌بيني عملكرد مديران ورزشي شرق تهران

هدف از پژوهش حاضر بررسي نقش سبك هاي رهبري و خودكارآمدي در پيش بيني عملكرد مديران است. روش تحقيق، توصيفي از نوع همبستگي است، جامعه آماري شامل كليه مديران مجموعه­ هاي ورزشي شرق تهران در سال 1399 مي باشد كه به روش نمونه­ گيري در دسترس 130 نفر از مديران مجموعه هاي ورزشي از طريق پرسش­نامه ­هاي عملكرد شغلي پاترسون (1992)، سبك هاي رهبري باس و آوليو (1985) و خودكارآمدي عمومي شرر و همكاران (1982)، با استفاده از آزمون­ هاي همبستگي پيرسون و رگرسون چند متغيره مورد تجزيه و تحليل قرار گرفتند. يافته‌ها حاكي از آن است كه خودكارآمدي رابطه مثبت و معناداري با عملكرد مديران دارد، از بين سبك هاي رهبري، سبك رهبري تحول آفرين و تبادلي رابطه مثبت و معنادار و سبك رهبري عدم مداخله نيز رابطه منفي و معناداري با عملكرد مديران دارد. هم­چنين نتايج تحليل رگرسيون نشان داد كه متغيرهاي خودكارآمدي، رهبري تحول­ آفرين و رهبري تبادلي به صورت مثبت و معنادار و رهبري عدم مداخله به صورت منفي و معنادار توان پيش بيني عملكرد شغلي مديران را دارند. با استفاده از نتايج اين پژوهش و با توجه به شناسايي عوامل مؤثر، پيشنهاد مي شود در انتخاب مديران ويژگي­ هاي برشمرده شده در نظر گرفته شود.