بررسي عوامل مؤثر در تصادفات عابران پياده و تأثير استفاده از ابزار كنترل ترافيك هوشمند در كاهش آن (مطالعه موردي:‌‌ استان البرز)

با رشد روزافزون شهرها و تبديل شهرهاي پرجمعيت به كلان­شهرها، مسائل و مشكلات شهرهاي بزرگ شكل و ابعاد تازه‌اي به خود گرفته است. يكي از مهم‌ترين مسائلي كه مديران و شهروندان شهرهاي بزرگ با آن سروكار دارند، نرخ بالاي تصادفات عابرين پياده در حمل و نقل شهري است. مطابق با آمار پليس راهور استان البرز در سال 97، 98 و 99 به ترتيب 72، 70 و 57 درصد آمار متوفيان حوادث رانندگي در استان البرز مختص عابران پياده بوده است. هدف كاربردي در اين تحقيق، بررسي و شناسايي عوامل مؤثر در بروز تصادفات عابران پياده در‌‌ استان البرز در سال هاي 97 تا 99 مي‌باشد. در اين مطالعه با استفاده از مدل رگرسيون لجستيك چندگانه، ميزان تأثيرگذاري هركدام از متغيرهاي پيش‌بيني بر متغير هدف مشخص شده است و جهت ارائه يك مدل برتر با درصد صحيح بيش­تر و خطاي كم­تر از شبكه عصبي مصنوعي پرسپترون چندلايه استفاده شده است. در نهايت به مقايسه نتايج پرداخته شده است. نتايج نشان داد كه مدل شبكه عصبي عملكرد بهتر و درصد پيش‌بيني بالاتري نسبت به مدل رگرسيون لجستيك داشت و خطاي پيش‌بيني آن پايين‌تر بود. به‌طوري‌كه درصد صحيح مدل شبكه عصبي برابر 74/97 درصد شده است. نتايج شبكه نشان داد كه متغيرهاي شرايط جوي، شرايط معبر و وضعيت روشنايي به ترتيب بيش­ترين تأثير را بر شدت تصادفات داشته‌اند؛ بنابراين با در نظر گرفتن نتايج مدل لجستيك چندگانه، وضعيت جوي باراني مهم­ترين عامل در وقوع تصادفات عابران پياده در استان البرز بوده است. در نهايت با توجه به مهم‌ترين نتايج به‌دست‌آمده، راه­كارهاي ايمني جهت كاهش تصادفات و افزايش ايمني معابر با استفاده از ابزار كنترل ترافيك هوشمند ارائه شده است.