بررسي تطبيقي اعجاز علمي قرآن كريم از ديدگاه جعفر نكونام و محمدعلي رضايي اصفهاني

يكي از جنبه هاي اعجاز قرآن كه از دو دهه اخير مورد توجه انديشمندان قرار گرفته است، اعجاز علمي قرآن است. مفسران و صاحب نظران در مورد اعجاز علمي ديدگاه هاي متفاوتي اتخاذ كرده اند. برخي آن را به طور كامل پذيرفته اند و عده اي نيز مخالف اعجاز علمي در قرآن اند و صحت آن را انكار كرده اند، در اين مقاله سعي شده است به بررسي تطبيقي ديدگاه هاي دو نظريه پرداز مطرح در ميان فارسي زبانان يعني ديدگاه هاي جعفر نكونام و محمدعلي رضايي اصفهاني در باب اعجاز قرآن كريم در دو مورد اشاره قرآن به حركت هاي خورشيد و هفتگانه بودن آسمان ها پرداخته شود و دلايل و استدلال هاي آنها بررسي و تحليل شود و اين پژوهش به روش توصيفي، تحليلي تطبيقي به بررسي ديدگاه هاي جعفر نكونام، يكي از مخالفان نظريه اعجاز قرآن كريم و محمدعلي رضايي اصفهاني از موافقان اين ديدگاه پرداخته است و يافته هاي حاصل از اين پژوهش نشان مي دهد كه علت اصلي اختلاف ديدگاه ها در زمينه اعجاز علمي قرآن كريم عرف عام يا خاص دانستن زبان قرآن مي باشد.