جايگاه قصد قربت در وقف از ديدگاه فقه اسلامي و حقوق ايران

يكي از مباحثي كه در خصوص وقف، بين فقها و محققان مطرح است، جايگاه قصد قربت در وقف بوده و در نتيجه چستي ماهيت آن است.قانون مدني كه به بررسي احكام وقف پرداخته، در خصوص لزوم اشتراط قصد قربت در وقف، حكم را بيان نكرده است. در فقه بين فقها، سه ديدگاه وجود دارد؛ برخي قصد قربت را در وقف، از شرايط صحت مي‌دانند و گروهي منكر شرطيت قصد قربت‌اند. گروهي نيز بين وقف عام و وقف خاص تفصيل داده و در وقف عام، قصد را شرط دانسته و در وقف خاص، شرط نمي‌دانند. در تحقيق حاضر با بهره‌گيري از روش تحليلي ـ توصيفي و با تكيه بر روش كتابخانه و به استناد به اصالت‌الاطلاق، صحت وقف كافر، عدم دليل بر لزوم قصد قربت اين نتيجه به‌دست آمده است كه قصد قربت از شرايط وقف نيست. سكوت قانون مدني را نيز مي‌توان حمل بر پذيرش همين نظريه كرد.