بررسي برخي از وظايف عبادي فردي و اجتماعي كم‌توانان جسمي از منظر آيات و روايات

كم‌توانان جسمي به دليل معلوليتي كه دارند، به‌طور طبيعي نمي‌توانند برخي تكاليف عبادي خود را به جاي آورند. در آموزه‌هاي ديني بر اساس قاعده نفي عسر و حرج و قاعده عدم تكليف ما لايطاق، متناسب با توانايي جسماني كم‌توانان، تكاليف عبادي آنان تشريع شده است. آگاهي كم‌توانان از اين مهم زمينه علاقه‌مندي و پايبندي آن‌ها را به انجام فرايض فراهم مي‌كند. ازاين‌رو پژوهش حاضر با هدف تبيين برخي از وظايف عبادي فردي و اجتماعي كم‌توانان جسمي در آموزهاي ديني با روش توصيفي تحليلي در پي پاسخ به اين پرسش است كه »از منظر آيات و روايات، كم‌توانان چگونه بايد برخي از وظايف عبادي فردي و اجتماعي را به جاي آورند «. طبق يافته‌هاي پژوهش در آيات و روايات، دست‌ كم از كيفيت انجام چهار وظيفه عبادي فردي كم‌توانان يعني نماز، حج، دعا و فراگيري مسائل ديني و همچنين از كيفيت انجام چهار وظيفه عبادي اجتماعي آنان يعني اذان‌گويي، نماز جماعت و امامت جماعت، جهاد و شهادت دادن سخن رفته است. اداي اين وظايف موجب آرامش روح و روان كم‌توانان مي‌شود و آنان در پرتو ارتباط مستمر با خداوند متعال در قالب عبادات معين قادر خواهند بود در برابر هجمه نااميدي و افسردگي احتمالي مقاوم شوند و بر مشكلات ناشي از كم‌تواني فائق آيند.