اثربخشي شفقت درماني بر تاب آوري، خودكنترلي هيجاني و خشم در مادران داراي كودكان كم توان ذهني

فاقد عنوان لاتين

هدف از انجام اين پژوهش بررسي تأثير شفقت درماني بر تاب آوري، خودكنترلي هيجان و خشم در بين مادران داراي كودكان كم توان ذهني شهر اروميه بود. پژوهش حاضر طرحي نيمه آزمايشي از نوع آزمايش و كنترل بود. نمونه آزمايشي شامل تعداد 40 نفر از مادران داراي كودكان كم توان ذهني در سال 1400 بودند. با روش نمونه گيري تصادفي در دسترس انتخاب شدند و در دو گروه آزمايشي و كنترل قرار گرفتند، گروه آزمايشي به مدت 8 جلسه ي 60 دقيقه اي تحت آموزش درمان شفقت به صورت گروهي قرار گرفتند. براي جمع آوري داده ها از مقياس كنترل خشم، تاب آوري و خودكنترلي هيجان استفاده شد. داده ها با استفاده از تحليل كوواريانس چند متغيره در دو مرحله آزمايش و كنترل، سطح معناداري p<0/05 تجزيه و تحليل شدند. نتايج نشان داد كه گروه درمان شفقت گروهي به طور معناداري بر مؤلفه هاي كنترل خشم، تاب آوري و خودكنترلي هيجان اثر بخش بود. بر اساس نتايج اين مطالعه، به نظر مي رسد با آموزش درمان شفقت مي توان ميزان خشم و افزايش تاب آوري و خودكنترلي هيجان مادران داراي كودكان كم توان ذهني را افزايش داد.

فاقد چكيده لاتين