بحران روش‌شناختي در كلام سياسي با تأكيد بر ديدگاه آيت‌الله خامنه‌اي

فاقد عنوان لاتين

علم كلام و به‌تبع آن كلام سياسي به دلايل مختلف با آسيب‌هاي زيادي مواجه گرديده است و در فرايند معرفتي خويش، گرفتار توسعه‌نايافتگي و حاشيه‌نشيني در كنار فقه است. قرن‌هاست كه متكلمان بر سر يافته‌هاي پژوهشي گذشتگان نشسته‌اند. تحقيق «بحران روش‌شناختي كلام سياسي» بر اساس نظرية روش‌شناختي «اسپريگنز» با ريشه‌يابي دلايل اين بحران، به عواملي همانند بي‌ثباتي موضوعي، تنوع در غايات، تعدد مسائل و تكثر در روش، بينارشته‌اي بودن و فشار روش‌هاي جديد اشاره دارد كه همه سبب ايجاد اين آشفتگي شده‌اند. فرضية تحقيق آن است كه مهم‌ترين مانع و مشكل اساسي اين دانش، گرفتاري در بحران و آشفتگي روشي است و رفع اين بحران از طريق بازسازي يك دستگاه مستقل «روش‌شناختي» براي آن ميسر است. پيشينة دانش كلام سياسي بيانگر آن است كه اين دانش در دو سطح «تبيين و توضيح» و «دفاع و پاسخگويي به شبهات» با عوامل و شرايط فوق سازگار شده و به تكثر روشي تن داده است؛ اما در بخش «توليد علم» و «نوآوري و نظريه‌پردازي» با نوعي انسداد و بن‌بست مواجه است. راهكار برون‌رفت از اين ايستايي بر اساس ايدة آيت‌الله خامنه‌اي، پذيرش مرجعيت «روش اجتهاد» است.

فاقد چكيده لاتين