تروريسم در مجموعه امنيتي خاورميانه و پيامدهاي آن بر امنيت ملي جمهوري اسلامي ايران (2001 - 2019)

فاقد عنوان به زبان ديگر

مجموعه امنيتي خاورميانه از زمان شكل ­گيري آن در سال 1948-1945 تاكنون همواره دستخوش منازعات و درگيري­ هاي قومي، مذهبي و ايدئولوژيكي بوده است. اين امر باعث شكل­ گيري الگوي روابط منازعه آميز و دشمني در منطقه خاورميانه شده است. اگرچه همواره در اين منطقه الگوي روابط منازعه آميز و دشمني حاكم بوده است ولي بر مبناي ابعاد امنيت مكتب كپنهاگ بخش­هاي امنيتي متفاوتي در دوران­هاي مختلف حاكم بوده است. و ابعاد امنيتي مختلف در اين منطقه، موازنه سازي خاص خود را نيز به وجود آورده است. هدف اصلي اين پژوهش بررسي الگوي روابط دوستي و دشمني و نوع موازنه سازي حاكم در اين منطقه پس از شكل­ گيري تروريسم در سال 2001 مي­ باشد. اگرچه، تروريسم چالش ­هاي مختلف امنيتي از قبيل نظامي، سياسي، اقتصادي، اجتماعي و زيست محيطي را براي كشورهاي اين مجموعه امنيتي به وجود آورده است؛ ولي اولويت اصلي كشورهاي اين مجموعه امنيتي، بيشتر تقويت ابعاد نظامي و سياسي امنيت ملي بوده است. بر اين اساس، فرض بر اين است كه تروريسم در مجموعه امنيتي خاورميانه با تغيير الگوي روابط دوستي و دشمني از سياسي-نظامي به نظامي-سياسي در بين كشورهاي اين مجموعه امنيتي، باعث شده تا جمهوري اسلامي ايران به دنبال تقويت و اولويت امنيت نظامي خود از طريق موازنه سازي سخت باشد. در اين مقاله سعي شده تا از طريق روش توضيحي-تبييني در ابتدا متغيرهاي اصلي اين پژوهش از قبيل تروريسم، الگوي روابط دوستي و دشمني، ابعاد امنيتي سياسي و نظامي، موازنه هويت و موازنه قوا به خوبي توضيح داده شوند و سپس از طريق تبيين رابطه بين اين متغيرها و چرايي و چگونگي شكل­گيري رابطه بين آن­ها مشخص خواهد شد.

no abstract.