شماره ركورد
1301220
عنوان مقاله
بررسي واژگان حوزة معنايي تفرقه در نهجالبلاغه
عنوان به زبان ديگر
فاقد عنوان
پديد آورندگان
عظيمي، اميراحمد دانشگاه لرستان، ايران , ميرزاييالحسيني، محمود دانشگاه لرستان - گروه ادبيات عرب، ايران
تعداد صفحه
10
از صفحه
35
از صفحه (ادامه)
0
تا صفحه
44
تا صفحه(ادامه)
0
كليدواژه
تفرقه , اختلاف , حوزۀ معنايي , اميرمؤمنان علي(ع) , نهجالبلاغه
چكيده فارسي
تفرقه و ستيزهجويي يكي از مفاهيم اساسي است كه در نهجالبلاغه با هنرمندانهترين تعابير تجلي يافته است. اميرمؤمنان علي(ع) در مواقع و حوادث متعددي به جهت حفظ مصالح عالية اسلام، مردم را به همدلي و دوري از تفرقه دعوت كرده، تا مسلمانان نسبت به عوامل تفرقهانگيزي كه همگرايي امت اسلامي را تهديد ميكند، بصيرت و شناخت پيدا كنند و در جهت غلبه بر اين آفتها تلاش خود را بهكار گيرند. برايناساس نوشتار حاضر سعي بر آن دارد با روش توصيفي ـ تحليلي به استخراج واژگان حوزۀ معنايي تفرقه در نهجالبلاغه بهمنظور تبيين مفهوم تفرقه بپردازد. يافتههاي پژوهش بيانگر آن است كه اميرمؤمنان(ع) براي بيان مفهوم تفرقه از واژههايي همچون «الإفتراق، الإنتشار، الإنقطاع، المُنافرة، الشِقاق و...» بهكار برده و از آنها براي بيان مصاديقي همچون گسست اجتماعي، عقيدتي و عاطفي استعمال كرده است. همچنين ايشان مؤلفههاي «جهل، فتنه، نفاق، ظلم و...» را در شكلگيري تفرقه در ميان افراد و جامعه مؤثر ميداند.
چكيده لاتين
no abstract
سال انتشار
1401
عنوان نشريه
معرفت
فايل PDF
8726159
لينک به اين مدرک