بررسي تطبيقي جامعه‌پذيري جنسيتي از منظر اسلام و رويكردهاي جامعه‌شناختي

فاقد عنوان

اجتماعي‌شدن جنسيتي فرايندي است كه در خلال آن، نقش‌ها، انتظارات و الگوهاي رفتاري كه در يك فرهنگ معين براي هريك از دو جنس معين شده، آموخته مي‌شوند. اين فرايند، بازنمود تفاوت‌هاي جنسيتي است كه بين دو جنس وجود دارد. اين پژوهش با روش توصيفي ـ تحليلي به بررسي و تحليل چگونگي شكل‌گيري اين فرايند و عوامل مؤثر بر آن پرداخته و پس از تبيين رويكردهاي مختلفي كه در اين زمينه وجود دارد، ديدگاه اسلام در اين زمينه را تبيين كرده است. نتايج پژوهش حاكي از آن است كه هريك از نظرياتي كه در اين زمينه وجود دارد، بخشي از اين فرايند را از چشم‌انداز خاص خود بررسي مي‌كنند و هريك به‌تنهايي از قدرت تبيين‌كنندگي اندكي برخوردار هستند و گاهي نيز سوگيري‌هاي فمينيستي به‌منظور برساخت جلوه دادن تفاوت‌ها و نسبت دادن آنها به عوامل تربيتي، فرهنگي و اجتماعي به‌چشم مي‌خورد كه گوياي جانبدارانه بودن اين مطالعات است. از ديدگاه اسلام، وجود تفاوت‌هاي تكويني بين زن و مردان، انكار نمي‌شود و اين تفاوت‌ها بخشي از طرح حكيمانه و هدفمند خداوند براي ايجاد تعادل در خانه و اجتماع است و هيچ‌يك از دو جنس به‌دليل تفاوت‌هاي جنسي‌شان، برتر از ديگري محسوب نمي‌شود.

no abstract