ﻧﻘﺶ اﺧﺒﺎر ﻣﻨﺘﻘﻠﻪ در اﻓﺘﺮاﻗﺎت ﮐﻼﻣﯽ درون ﺷﯿﻌﯽ؛ ﺑﺮرﺳﯽ ﻣﻮردي اﻧﮕﺎره ﻫﺎي ﺳﻬﻮ اﻟﻨﺒﯽ و ﺗﺤﺮﯾﻒ ﻗﺮآن

No Title

شايد عمده دليل در افتراقات كلامي مذاهب و يا اختلافات كلامي در يك مذهب، مستندات حديثي يا برداشت‌هاي متفاوت از احاديث توسط پيروان هر انديشه باشد. احاديث فراواني به‌ويژه در سده‌هاي اوليه از ساير فرق و مذاهب اسلامي به حوزه تشيع راه يافته است. پديده انتقال حديث در كنار محسنات و فوايد فراواني كه به همراه داشته، موجب بروز پيامدهاي ناخوشايندي نيز در فرقه اماميه گرديده است. اين نوشتار درصدد است تا به يكي از عوارض سوء اين مهم بپردازد: ايجاد اختلافات كلامي. ازاين‌رو، با تمركز بر دو گزاره «سهو‌النبي» و روايات «تحريف قرآن» در آثار شيخ صدوق نشان خواهيم داد كه آغازگر اختلافات بعدي و انديشه‌هاي ناسازگار با اجماع شيعي در خصوص اعتقاد به سهو پيامبر توسط شيخ صدوق و انديشه ناسازوار تحريف قرآن توسط ديگران؛ راه يافتن اخبار اهل‌تسنن به دايره حديثي شيعه و استناد عالمان شيعي بدين احاديث و عدم توجه به ريشه‌هاي حديثي منقولات كتب اوليه است. تعدد طرق و كثرت نقل و شروع اين روايات از اهل‌تسنن در مقايسه با منابع شيعي ازجمله قرائن بر صحت مدعاي اين نوشتار در اصالت سني بودن اين اخبار است.

No abstract