تلميح در غزليات شمس تبريزي در تطبيق با تشبيه در شمايل نگاري مذهبي قاجاري

Hints in Shams Tabrizi's lyric poems in comparison with similes in Qajar religious iconography

كاربرد آرايه‌ها يكي از عناصر زيبايي‌بخش در شعر و هنر فارسي است. مبادي و سرچشمه‌هاي فرهنگ ايران زمين از ديرباز آكنده از اعتقادات، باورها، عقايد عامه، علوم قديم، فرهنگ‌هاي قومي، جهاني، فرا جهاني و مشترك بوده است كه عصاره آن‌ها در لابه‌لاي دواوين شاعران و آثار هنرمندان با عنصر تلميح و تشبيه متبلور شده است. كليات شمس نيز به دليل آشنايي مولانا با قرآن مجيد و آيات و شخصيت‌هاي قرآني و داستاني و فرهنگ‌ها سرشار از تلميحات نوع به نوع اعم از داستان‌ها، افسانه‌ها و تلميحات ايراني و مشترك و آيات و احاديث و.... است. شمايل‌نگاري نيز از هنرهايي است كه در آن ميتوان آثار تشبيه و مضامين مذهبي را مشاهده كرد و دوره قاجار يكي از ادوار رونق شمايل نگاري مذهبي است. يافته‌هاي اين پژوهش، كه به شيوه كتابخانه‌اي و به روش تحقيق توصيفي و تحليلي انجام يافته است نشان مي‌دهد مولانا تلميحات متنوعي در اثر خود به كار برده است كه در اين تلميحات طبقه‌بندي شده به صورت تلميحات شش گانه آيات و احاديث و ارسال و المثل تلميحات اسلامي و عربي، تلميحات ايراني و مشترك، تلميحات اعتقادي، تلميحات عامه، نادر و مسامحه‌گرانه موجود است. اهداف پژوهش: تبيين و استخراج انواع تلميحات غزليات شمس تبريزي. بررسي عنصر تشبيه در شمايل‌نگاري مذهبي قاجار و تطبيق آن با تلميح در غزليات شمس تبريزي. سؤالات پژوهش: انواع تلميح در غزليات شمس چگونه انعكاس يافته است؟ در شمايل­نگاري مذهبي دوره قاجار از چه تشبيهاتي استفاده شده است؟

No abstract