ﻣﻘﺎﯾﺴﻪ دو روش ﺧﻂ ﺳﯿﺮ ﺷﺒﻪ ﺑﻬﯿﻨﻪ و ﻃﺮح ﻋﺎﻣﻠﯽ ﮐﺴﺮي ﺑﻪ ﻣﻨﻈﻮر ﮐﺎﻟﯿﺒﺮاﺳﯿﻮن ﺷﺮاﯾﻂ ﺗﺮاﻓﯿﮑﯽ ﻧﺎﻫﻤﮕﻦ و ﺑﯽﻧﻈﻢ ﺑﺎ اﺳﺘﻔﺎده از ﻧﺮماﻓﺰار ﺷﺒﯿﻪﺳﺎزي وﯾﺰﯾﻢ

No Title

اﻣﺮوزه ﻣﺪلﻫﺎي ﺷﺒﯿﻪﺳﺎز ﺗﺮاﻓﯿﮑﯽ ﺑﻪ ﻣﻨﻈﻮر ارزﯾﺎﺑﯽ ﺷﺮاﯾﻂ ﺗﺮاﻓﯿﮑﯽ ﺑﻪ ﻃﻮر ﮔﺴﺘﺮده ﻣﻮرد اﺳﺘﻔﺎده ﻗﺮار ﻣﯽﮔﯿﺮﻧﺪ. اﯾﻦ ﻣﺪلﻫﺎ زﻣﺎﻧﯽ ﮐﺎرآﻣﺪ ﻫﺴﺘﻨﺪ ﮐﻪ ﮐﺎﻟﯿﺒﺮه ﺷﺪه و ﻣﻮرد اﻋﺘﺒﺎرﺳﻨﺠﯽ ﻗﺮار ﮔﺮﻓﺘﻪ ﺑﺎﺷﻨﺪ. در اﯾﻦ ﻣﻄﺎﻟﻌﻪ، ﻋﻼوه ﺑﺮ اراﺋﻪ روﺷﯽ ﺑﺮاي ﮐﺎﻟﯿﺒﺮاﺳﯿﻮن ﺟﺮﯾﺎن ﺗﺮاﻓﯿﮏ ﻧﺎﻫﻤﮕﻦ و ﺑﯽﻧﻈﻢ ﺑﺎ اﺳـﺘﻔﺎده از ﻣﺪل ﺳﺎزي در ﻧﺮماﻓﺰار وﯾﺰﯾﻢ، ﺑﻪ ﻣﻘﺎﯾﺴﻪ دو روش ﺧﻂﺳﯿﺮ ﺷﺒﻪﺑﻬﯿﻨﻪ و ﻃﺮح ﻋﺎﻣﻠﯽ ﮐﺴﺮي ﺑﻪ ﻣﻨﻈﻮر اﻧﺠﺎم آﻧﺎﻟﯿﺰ ﺣﺴﺎﺳﯿﺖ در ﻓﺮآﯾﻨﺪ ﮐﺎﻟﯿﺒﺮاﺳﯿﻮن اﯾﻨﮕﻮﻧﻪ ﻣﺪلﻫﺎ ﭘﺮداﺧﺘﻪ ﺷﺪه اﺳﺖ. ﺑﺮاي اﯾﻦ ﻣﻨﻈﻮر، ﺧﯿﺎﺑﺎن ﮐﺎﺷﺎﻧﯽ ﺷﻬﺮ ﯾﺰد ﮐﻪ داراي ﺷــﺮاﯾﻂ ﺗﺮاﻓﯿﮑﯽ ﻧﺎﻫﻤﮕﻦ و ﺑﯽﻧﻈﻢ ﺑﻮد اﻧﺘﺨﺎب و دادهﻫﺎي ﻫﻨﺪﺳــﯽ و ﺗﺮاﻓﯿﮑﯽ ﻣﺤﻮر ﻣﻮرد ﻧﻈﺮ ﺑﺮداﺷــﺖ ﮔﺮدﯾﺪ. در اداﻣﻪ، دو روش آﻧﺎﻟﯿﺰ ﺣﺴﺎﺳﯿﺖ ذﮐﺮﺷﺪه ﺑﻪ ﻣﻨﻈﻮر ﯾﺎﻓﺘﻦ ﭘﺎراﻣﺘﺮﻫﺎي ﺣﺴﺎس اﺳﺘﻔﺎده و ﺳﭙﺲ ﺑﻮﺳﯿﻠﻪ اﻟﮕﻮرﯾﺘﻢ ژﻧﺘﯿﮏ، ﻣﻘﺎدﯾﺮ ﺑﻬﯿﻨﻪ ﭘﺎراﻣﺘﺮﻫﺎي اﻧﺘﺨﺎﺑﯽ از ﻫﺮ روش ﺗﻌﯿﯿﻦ ﮔﺮدﯾﺪ. ﻧﺘﺎﯾﺞ ﺣﺎﺻــﻞ از ﮐﺎﻟﯿﺒﺮاﺳــﯿﻮن ﻧﺸــﺎن داد ﮐﻪ ﺧﻄﺎي ﻣﯿﺎﻧﮕﯿﻦ ﻗﺪر ﻣﻄﻠﻖ اﺧﺘﻼف ﺷــﺒﯿﻪﺳــﺎزي ﺷــﺪه و اﻧﺪازهﮔﯿﺮي ﺷﺪه ﻃﻮل ﺻﻒ در ﺗﻘﺎﻃﻌﺎت ﻣﻮرد ﻧﻈﺮ ﻣﺤﻮر ﻣﻮرد ﺑﺮرﺳﯽ ﺑﺎ اﺳﺘﻔﺎده از ﭘﺎراﻣﺘﺮﻫﺎي اﻧﺘﺨﺎﺑﯽ از روش ﺧﻂﺳﯿﺮ ﺷﺒﻪﺑﻬﯿﻨﻪ و ﻃﺮح ﻋﺎﻣﻠﯽ ﮐﺴــﺮي ﺑﻪ ﺗﺮﺗﯿﺐ 19/31 و 19/18 درﺻــﺪ ﺑﻮد. در ﭘﺎﯾﺎن، اﻋﺘﺒﺎرﺳــﻨﺠﯽ ﺑﺎ اﺳــﺘﻔﺎده از زﻣﺎن ﺳــﻔﺮ رﻓﺖ و ﺑﺮﮔﺸــﺖ ﻣﺤﻮر ﺷـﺒﯿﻪ ﺳـﺎزي ﺷﺪه اﻧﺠﺎم و ﻣﯿﺎﻧﮕﯿﻦ ﻗﺪر ﻣﻄﻠﻖ ﺧﻄﺎي ﺑﺪﺳﺖ آﻣﺪه از روش ﺧﻂﺳﯿﺮ ﺷﺒﻪﺑﻬﯿﻨﻪ و ﻃﺮح ﻋﺎﻣﻠﯽ ﮐﺴﺮي ﺑﻪ ﺗﺮﺗﯿﺐ 9/35 و 8/21 درﺻﺪ ﺑﻮد. ﻧﺘﺎﯾﺞ ﺣﺎﺻﻠﻪ ﻧﺸﺎن داد ﮐﻪ ﻫﺮ دو روش دﻗﺖ ﻻزم ﺑﺮاي ﮐﺎﻟﯿﺒﺮاﺳﯿﻮن ﺷﺮاﯾﻂ ﺗﺮاﻓﯿﮑﯽ ﻧﺎﻫﻤﮕﻦ و ﺑﯽﻧﻈﻢ را دارا ﺑﻮده و روش ﻃﺮح ﻋﺎﻣﻠﯽ ﮐﺴﺮي ﺑﺎ ﺻﺮف زﻣﺎن ﮐﻤﺘﺮي ﺑﻪ دﻗﺖ ﻣﻮرد ﻧﻈﺮ دﺳﺖ ﻣﯽﯾﺎﺑﺪ.

No abstract