بررسي پل بند دزفول در دوره ساسانيان

No Title

شهر بزرگترين نماد تمدن است كه بشر آن را براي امنيت و آسايش خود بنا نموده است. شهر تنها يك سكونت گاه نيست، بلكه يك آبادي است كه روح اجتماع در آن دميده مي شود و از آن هويت مي گيرد و عنصر آب، هستي بخش و سازنده و روان، عنصر اصلي سازنده نرم فضاي طبيعي و تعيين كننده مكان استقرار زيست گاهها است و در فرهنگ مردم دزفول جايگاه ويژه دارد. يكي از آثار ارزشمند دوره ساسانيان در ايران وجود پل هاي تاريخي است كه در گوشه و كنار اين سرزمين از جمله خطه خوزستان و شهر دزفول به يادگار مانده است. پل بند دزفول يكي از پل بندهاي بسيار مهم و با اهميت دوران ساساني به حساب مي آمد كه درك و آگاهي ما را از ناشناخته هاي معماري ساسانيان به ويژه در ساخت پل سازي بيشتر مي كند. مقاله حاضر با رويكردي توصيفي تحليلي به نقش آب در فرهنگ و قوم شناسي مردم دزفول پرداخت. بر اين اساس تحقيق حاضر به اين نتيجه دست يافت كه آب در نزد مردم دزفول جايگاه ويژه دارد.

No Abstract