بررسي ميزان بزه‌ديدگي آزار و اذيت جنسي ديجيتال بر روي بزرگسالان با نگاه به افراد تراجنسي

در اين مقاله نيز به بررسي ميزان بزه ديدگي آزار و اذيت جنسي ديجيتال بر روي بزرگسالان با نگاه به افراد تراجنسي پرداخته شده است. پژوهش حاضر از نظر هدف، كاربردي و از نظر گردآوري داده‌ها از نوع كمي با روش پيمايشي است. جامعةآماري تحقيق ترنس‌هاي ساكن شهر تهران هستند و در كنار آن‌ها يك گروه كنترل كه زنان و مردان بالغ 18 تا 55 سال تهراني را تشكيل مي‌دهند قرار داده شد. در اين پژوهش نتيجه گرديد كه ميزان آزار و اذيت جنسي بين جنسيت‌هاي مختلف يكسان نيست و در افراد تراجنسي بيشتر است. و همچنين مسجل گرديد كه بر مبناي اطلاعات آماري اين تحقيق بيشترين نوع آزار و اذيت ديجيتال، تلاش براي ايجاد روابط عاشقانه است. به لحاظ آماري بين ميزان استفاده از شبكه‌هاي اجتماعي و نرم‌افزارها و ميزان آزار و اذيت جنسي ديجيتال رابطه آماري معني داري وجود ندارد.