بررسي روح حاكم بر لايحه «حفظ كرامت و حمايت از زنان در برابر خشونت»

پس از پيروزي انقلاب اسلامي، نظام حقوقي ايران، همواره در صدد ارتقاء كيفيت استيفاء حقوق زنان در سطوح مختلف بوده است. در سطح قانون گذاري نيز به صورت متناوب طرح‌ها و لوايحي در اين حوزه مطرح بوده‌اند. تا زمان نگارش اين سطور، آخرين اقدام تقنيني در اين حوزه، لايحه «حفظ كرامت و حمايت از زنان در برابر خشونت» است. با توجه به ابعاد مختلف و آثار شگرف لايحه، بررسي آن ضروري مي‌نماياند. پژوهش حاضر در صدد است با واكاوي مفاد لايحه، رويكرد و راهكارهاي آن را به چالش بكشد. از اين رو، سؤال اصلي چنين طراحي شده است: «چه انتقاداتي بر رويكرد و راهكارهاي لايحه وارد است؟» نتايج نشان مي‌دهد لايحه تا حد زيادي تحت تأثير اسناد بين‌المللي و مباني جنسيت‌گرايي نگاشته شده است. به نظر مي‌رسد اين ادبيات سنخيتي با مباني ديني و الزامات فرهنگ ايراني-اسلامي جامعه ما ندارد. مسئله‌شناسي لايحه نيز با اشكال مواجه است و ترديدهاي جدي در ضرورت تصويب چنين قانوني بروز يافته است. لذا در نهايت، پيشنهاد شده است كه لايحه از سوي مجلس شوراي اسلامي تصويب نشده و حل برخي مشكلات موجود در بستر قانوني جامع در حوزه «خانواده» پيگيري شود و ادبيات «ظلم» و «تعدي» جايگزين ادبيات «خشونت» گردد. روش بررسي توصيفي-تحليلي است.