تأثيرنحوه اختلاط نانوالياف ليگنوسلولزي با خميركاغذ بازيافتي در حضور سيستم ميكروذره بر ويژگي‌هاي كاغذ نهايي

بازيافت كاغذ از جمله فرايندهاي صنعتي متداول و ارزشمند در دنيا مي‌باشد. اما در حين اين فرايند، بعضي از انواع كاغذهاي بازيافتي دچار افت برخي از ويژگي‌هاي مقاومتي مي‌شوند. يكي از روش‌هاي بهبود اين ويژگي‌ها، استفاده از مواد افزودني همچون نانوالياف ليگنوسلولزي مي‌باشد. برخلاف بسياري از افزودني‌ها، به نظر مي‌رسد ساختار فيزيكي و شيميايي منحصر به فرد اين نانوالياف در پراكنش آن در خميركاغذ و عملكرد آن موثر باشد. براي بررسي اين مساله، در اين تحقيق دو روش اختلاط متداول (با همزن مكانيكي) و شديد (با پراكنده‌ساز) مورد بررسي قرار گرفت. نتايج نشان داد كه افزايش شدت اختلاط سبب پراكنش بهتر نانوالياف ليگنوسلولزي در سوسپانسيون الياف مي‌گردد و بر اثر آن شاخص مقاومت به كشش از حدود N.m/g 21 در روش اختلاط متداول به N.m/g 30 در روش اختلاط شديد افزايش يافته است. همچنين از آنجايي كه اختلاط نانوالياف سبب كاهش آبگيري از ورقه الياف مي‌شود؛ پس از تعيين روش مناسب اختلاط، تأثير سيستم ميكروذره كايتوزان - بنتونيت براي بهبود آبگيري بررسي شد. نتايج نشان داد كه سيستم مزبور در اين تحقيق توانسته علاوه بر حفظ يا بهبود ويژگي‌هاي مقاومتي، باعث افزايش مناسب ويژگي‌هاي آبگيري گردد؛ به طوري كه آبگيري از حدود ml CSF 132 در خمير كاغذ داراي نانو الياف به ml CSF 189 در خميركاغذ داراي نانوالياف و سيستم ميكرو ذره رسيد.