معرفي فلور، شكل زيستي و پراكنش جغرافيايي منطقه مرتعي داربادام در قلمرو كوچ نشينان

مقدمه: در مطالعات كاربردي براي حل مسائل اكولوژيكي در ارتباط با مديريت و حفاظت از اكوسيستم‌­هاي طبيعي، شناخت و بررسي پوشش گياهي بسيار مهم است. بررسي اكولوژيكي پوشش گياهي جنگل‌هاي زاگرس كه وسيع‌ترين ناحيه رويشي كشور محسوب مي‌شوند، مسئله حفاظت و حمايت در آن از اهميت خاصي برخوردار است. هدف پژوهش: در اين مطالعه، فلور منطقه مرتعي داربادام در قلمرو كوچ نشينان مورد بررسي قرار گرفت. روش­شناسي تحقيق: ين منطقه در طول 45 درجه و 51 دقيقه تا 46 درجه و37 دقيقه طول شرقي و عرض 33 درجه و 49 دقيقه تا 34 درجه و 28 دقيقه شمالي واقع شده است. وسعت اين منطقه حدود 1000 كيلومتر مربع با ارتفاع 1335 متر از سطح دريا مي­باشد. براساس فرمول آمبرژه داراي اقليم خشك سرد مي­باشد. قلمرو جغرافيايي پژوهش: داربادام منطقه­اي كوهستاني با ميانگين بارندگي سالانه 72/414 ميلي متر است. ميانگين حداكثر دما 37 درجه سانتي گراد در مرداد ماه و ميانگين حداقل دما 20- درجه سانتي­گراد در دي ماه است. پوشش گياهي اين منطقه به روش فلورستيك مطالعه و سپس شكل­هاي زيستي و پراكنش جغرافيايي آنها تعيين شد. يافته­ها و بحث: به طور كلي در منطقه 41 تيره، 145 جنس و 225 گونه وجود دارد .از مجموع 145 جنس، 27 جنس (62/18درصد) و 36 گونه (16درصد) متعلق به تك لپه اي ها و 118 جنس (37/81 درصد) و 189 گونه (84 درصد) متعلق به دو لپه­اي هاست. بزرگترين تيره هاي گياهي از نظر تعداد گونه عبارتند از: Compositaeبا 33گونه، papilionaceae با24 گونه، poaceae با18گونه، Lamiaceaeبا 15 گونه،Boraginaceae با13 گونه، Apiaceae با 12وLiliaceae با 12گونه. شكل­هاي زيستي گياهان منطقه طبق روش رانكاير شامل 44/8درصد فانروفيت، 22/10درصد كريپتوفيت، 33/41درصد همي كريپتوفيت، 66/2درصد كامفيت و 44/36درصد تروفيـت است. نتايج: بررسي انتشار جغرافيايي فلور منطقه نشان داد كه بيشترين پراكنش جغرافيايي به ناحيه ايراني – توراني با 124 گونه (11/55 درصد) و ايراني – توراني /مديترانه­اي با 39 گونه (33/17 درصد) مربوط است . درصد بالاي عناصر ايراني-توراني، نشان مي­دهد كه منطقه حفاظت شده به اين فيتوكوريـون تعلق دارد.