فنون سنتي پيش نياز دانش فنّاورانه ( دانش بومي عشاير سمنان در باب پرورش بره)

مقدمه: دانش بومي به عنوان ذخيره دانايي عشاير داراي فنوني است كه استفاده از آن مي تواند دستيابي فنون جديد را تسهيل و در تحقق فعاليت هاي توليد پايدار مؤثر باشد امري كه توجيه گر انجام تحقيق پيش روست. دانش بومي مبتني بر تجربه، در طول قرن ها مورد آزمون قرار گرفته و جنبه كاربردي پيدا كرده است؛ با محيط و فرهنگ بومي سازگار است؛ پويا و در حال دگرگوني است به همين جهت در دهه هاي اخير بهره گيري از دانش بومي در برنامه هاي توسعه در سطح جهان افزايش يافته است. هدف پژوهش: هدف مقاله حاضر مطالعه دانش بومي دامداران سنتي در قلمرو ايلات استان سمنان به ويژه دو ايل سنگسري و اليكايي، با تمركز خاص در پرورش "بره" بوده است. در اين تحقيق، به اين پرسش پاسخ داده شده است كه در دامداري سنتي، در زمينه توليد، نگهداري و بهره برداري از بره، چه فنوني رايج بوده است. روش‌شناسي تحقيق: داده­هاي تحقيق به روش مردم نگاري جمع آوري شده و با استفاده از فنون مردم شناسي مورد تفسير و قرار گرفته است. قلمرو جغرافيايي پژوهش: جامعه آماري تحقيق را ايلات و طوايف "نيمه كوچرو" و "رمه گردان" استان سمنان تشكيل مي­دهد. يافته‌ها و بحث: استفاده از تجربه و انباشت دانايي­هاي يك جامعه كه با هزينه­هاي بسيار حاصل شده از الزامات دستيابي به دانش فناورانه نوين است كندو كاو و تفكر و تعقل پيرامون دانش بومي يك جامعه به نحو بايسته و درك شايسته آن مي­تواند به برند سازي محصولات و توليدات منجر شود و نوآوري فناورانه را تشويق و تحريك نمايد. به دنبال، برندسازي و نوآوري فناورانه مسأله مالكيت فكري پيش مي­آيد كه در نهايت مي­تواند روندهاي سرمايه­گذاري و جذب سرمايه مولد را در پي داشته باشد. نتايج: ظرفيت زيادي در دانش بومي عشاير كوچنده و شبانان منطقه وجود دارد و شايسته است كه اين ذخاير دانايي بدون تكبر، در توسعه فعاليت­هاي مولد به عنوان زير بنا و نقطه شروع تحولات علمي مورد استفاده قرارگيرد و جامعه از مواهب آن بهره­مند شود. ذخاير دانايي بدون تكبر، در توسعه فعاليت­هاي مولد به عنوان زير بنا و نقطه شروع تحولات علمي مورد استفاده قرارگيرد و جامعه از مواهب آن بهره مند شود.