تحليل توزيع تسهيلات اشتغال پايدار روستايي در مناطق عشايري خراسان شمالي

مقدمه: عشاير كه همواره از عوامل مهم توليد در بخش كشاورزي محسوب شده و در مناطق مرزي نقش بسزايي در پايداري امنيت دارند، به دليل كمبود زيرساختها و همچنين كمبود سرمايه در بخش اقتصادي عمدتا با مشكلاتي مواجه مي باشند كه بدون ترديد كم توجهي به رفع اين مسائل، مشكلات متعددي را براي آنها و براي تخريب محيط زيست به دنبال خواهد داشت. تسهيلات با نرخ كارمزد كم، يكي از راهكارهاي ايجاد تحرك اقتصادي در مناطق روستايي و عشايري محسوب مي گردد كه در صورت برنامه ريزي مناسب در توزيع آن مي تواند تاثير بسزايي در سعه پايدار مناطق عشايري داشته باشد. هدف پژوهش: اين مقاله با هدف بررسي چگونگي توزيع تسهيلات اشتغال پايدار روستايي در مناطق عشايري خراسان شمالي انجام شده است. روش­ شناسي تحقيق: روش توصيفي – تحليلي و مبناي بررسي ، سامانه ثبت نام تسهيلات به نام كارا در طي سال 1396 تا پايان 1399 مي باشد. قلمروجغرافيايي پژوهش: قلمرو جغرافيايي پژوهش حاضر مناطق عشايري خراسان شمالي مي باشد. يافته­ ها و بحث: علي رغم اينكه بيشترين تسهيلات در استان به بخش كشاورزي اختصاص يافته است از طرفي تسهيلات به سمت مراكز شهرستانها سوق داده شده و كمتر به حاشيه مرزها اختصاص يافته است و از طرف ديگر، تسهيلات بخش عشايري داراي توزيع نامناسب بين شهرستاني بوده و در درون بخش هم سهم بسيار ناچيزي به بخش هاي صنعت و خدمات وابسته به كشاورزي رسيده است. نتايج: بنابراين نبايد توقع داشت كه اين تسهيلات باعث پويايي خاصي در تحرك بخشي به اقتصاد عشاير گردد و با بازنگري در فرآيند توزيع اين تسهيلات و كم كردن دخالت هاي غيركارشناسي مي توان بر اثر بخشي آن افزود.