اثربخشي زوج درماني تلفيقي مبتني بر پذيرش و تعهد و طرحواره درماني بر انعطاف پذيري شناختي و تنظيم شناختي هيجان در زوجين متقاضي طلاق

هدف: بروز اختلافات زناشويي، مولفه‌هاي روان‌شناختي و هيجاني را با آسيب جدي مواجه مي‌سازد، پژوهش حاضر به‌منظور تعيين اثربخشي زوج‌درماني تلفيقي مبتني بر پذيرش و تعهد و طرح‌واره ‌درماني بر انعطاف‌پذيري‌شناختي و تنظيم‌شناختي‌ هيجان در زوجين متقاضي طلاق انجام شد. روش‌: شبه‌آزمايشي با طرح (پيش‌آزمون - پس‌آزمون با گروه كنترل) بود. جامعه آماري شامل كليه زوجين متقاضي طلاق ارجاع شده از دادگستري شهرستان بهشهر به مراكز مشاوره طرف قرارداد طرح كاهش طلاق در 6 ماهه دوم سال 1398 بود. در اين كارآزمايي باليني 32 نفر (16 زوج متقاضي طلاق) با روش نمونه‌گيري دردسترس انتخاب و به‌صورت تصادفي در دو گروه 16 نفره آزمايش و كنترل قرار گرفتند. گروه آزمايش پروتكل زوج‌درماني تلفيقي مبتني بر پذيرش و تعهد و طرح‌واره‌درماني (ليو و مك‌كي، 2012) را در 14 جلسه 90 دقيقه‌اي به‌صورت گروهي تحت آموزش قرار گرفتند. ابزارهاي پژوهش، شامل پرسشنامه‌هاي انعطاف‌پذيري شناختي دنيس و وندروال (۲۰۱۰) و تنظيم‌شناختي ‌هيجان گارنفسكي و همكاران (2001) بود. داده‌ها با استفاده از آزمون تحليل كوواريانس چندمتغيره تحليل شد. يافته‌ها: نتايج نشان داد زوج‌درماني تلفيقي مبتني‌ بر پذيرش و تعهد و طرح‌واره‌درماني بر بهبود انعطاف‌پذيري‌شناختي و تنظيم‌شناختي‌هيجان در زوجين متقاضي طلاق در مرحله پس‌آزمون موثر است (0/05 P). هم‌چنين زوج‌درماني تلفيقي مبتني بر پذيرش و تعهد و طرح‌واره‌درماني بر بهبود مولفه‌هاي اجتناب از تجارب هيجاني، كنترل بر روي زندگي، راهبرد سازش‌يافته و راهبرد سازش نايافته زوجين متقاضي طلاق موثر است 0/05 P). نتيجه‌گيري: با توجه به يافته هاي اين پژوهش مي‌توان از طريق زوج‌درماني تلفيقي مبتني بر پذيرش و تعهد و طرح‌واره‌درماني به شيوه گروهي به افزايش انعطاف‌پذيري‌شناختي و تنظيم‌شناختي‌هيجان در زوجين متقاضي طلاق كمك نمود.