واكاوي فضائي-كالبدي سطح آسيب پذيري بافت‌هاي فرسوده شهري با استفاده از VIKOR و ANP مطالعه موردي: بافت مركزي شهر اروميه

مقدمه: افزايش جمعيت، حضور انسان، گسترش شهرنشيني و فضايي بي رويه موجبات ايجاد اختلالاتي در نظام عملكردي شهرها را پديد آورده است. بنابراين برنامه ريزي و مديريت رويدادهاي طبيعي بايد به منزله يك هدف اصلي در همه مراحل برنامه ريزي و طراحي هاي توسعه شهر مد نظر قرار گرفته شود. هدف: پژوهش حاضر به لحاظ هدف يك پژوهش كاربردي محسوب مي گردد و با استفاده از روش توصيفيتحليلي انجام گرديده است. بافت فرسوده بخش مركزي شهر اروميه با مساحت 277.7 هكتار به عنوان مطالعه موردي بررسي شده است. روش شناسي تحقيق: در اين پژوهش از طريق بررسي منابع كتابخانه اي و مطالعات پيشين و همچنين بهره گيري از نظرات كارشناسان و متخصصين در حوزه بافت هاي فرسوده شهري، شاخص هاي موثر در آسيب پذيري محدوده مورد مطالعه در ابعاد كالبدي، دسترسي، كاركردي، زيست محيطي، اقتصادي، اجتماعي و مديريتي شناسايي و تعريف گرديد. سپس با استفاده از فرآيند تحليل شبكه اي (ANP) و روش تصميم گيري چند معياره ويكور (VIKOR) به وزن دهي هر يك از شاخص هاي مذكور پرداخته و با استفاده از سيستم اطلاعات جغرافيايي (GIS) نقشه هاي آسيب پذيري محدوده در ابعاد مختلف و بصورت كلي تهيه گرديده است. يافته ها و بحث: نتايج حاصل از پژوهش نشان مي دهد كه از محدوده مورد مطالعه 36.11% داراي آسيب پذيري كم، 27.95% داراي آسيب پذيري متوسط و 35.22% داراي آسيب پذيري زياد مي باشد كه اين امر لزوم برنامه ريزي و اتخاذ تدابيري در راستاي بهبود وضعيت محيطي بافت فرسوده شهري در ابعاد مختلف را بيش از پيش نمايان ساخته است.