معاصرسازي اشعار كهن در رمان جزيرۀ سرگرداني و ساربان سرگردان سيمين دانشور

معاصرسازي، ناظر بر كاربرد ادبيات اعصار پيشين در ادبيات معاصر و هماهنگ كردن اين نوع ادبيات، با روحيات و ذهنيات انسان امروز است كه اين امر، نقش مهمي در خلق آثار ادبي، غني كردن آنها و ارتباط بينِ فرهنگي در دوره هاي مختلف دارد. سيمين دانشور از جمله داستان نويساني كه از اين شيوه، در آفرينش آثار داستاني خود استفاده كرده است. در رمان «جزيرۀ سرگرداني و ساربان سرگردان» شعر شاعران مختلفي مانند حافظ، مولوي، سعدي و خيام معاصرسازي شده است. هدف اين پژوهش بررسي نقش اين اشعار و شيوۀ معاصرسازي آنها، در رمان مذكور بر اساس روش توصيفي تحليلي است. نتايج پژوهش نشان مي دهد دانشور در رمان مذكور، بيشتر از شعر حافظ استفاده كرده و در خوانش نو از اشعار كهن و هماهنگ كردن آنها با فضاي جامعۀ امروز ايران، بيشتر به آنها مفهوم و معنايي اجتماعي سياسي داده است. همچنين اين اشعار جزو ساختار رمان او شده‌اند و نقش بسيار مهمي در شخصيت پردازي ها، نشان دادن نوع انديشه و وابستگي‌هاي ذهني شخصيت هاي رمان، طرح ريزي پيرنگ، تقويت درونمايه ها، توصيف مكان، حقيقت مانندي و ايجاد ارتباط بين گذشتۀ فرهنگي و اجتماعي ايران با امروز آن دارند.