مقايسۀ گفتمان اشاعرۀ معاصر جهان اسلام(عرب‌زبان) با اشاعرۀ كردستان ايران در رابطه با فلسفه‌ورزي ‏(مطالعه‌اي تاريخي- تطبيقي)‏

هدف پژوهش حاضر، تبيين و تحليل تاريخي و مقايسه‌اي گفتمان اشاعرۀ معاصر اسلام(جهان عرب) با آراء انديشمندان معاصر ‏اشاعره‌مسلك استان كردستان ايران مي‌باشد. براي دستيابي به اين هدف، از روش پژوهش‌هاي اسنادي كتابخآن‌هاي و ‏توصيفي - تحليلي، تاريخي و تطبيقي، بهره گرفته شد. يافته‌ها نشان داد كه نگرش برخي از متكلمان معاصر جهان اسلام مانند ‏طه عبدالرحمن، ابوزيد، آركون، جابري و شيخ عبده به دليل تعصب در عربيّت، با فلسفۀ ارسطويي مخالف و به فلسفه‌اي با ريشه‌اي برگرفته از متون ديني موافق‌اند. البته اشاعرۀ عرب‌زبان جهان معاصر اسلام، به دليل تعامل فكري با جهان غرب در ‏شرايط كنوني با فلسفه و فلسفه‌ورزي ارتباط بهتري داشته و مخالفت‌هاي اشاعره سنتي با فلسفه را نمي‌پذيرند. امّا در ميان ‏اشاعرۀ معاصر كردستان، جداي از خاندان تختي مردوخي كه به واسطۀ اقتدار خانداني خود به فلسفه‌ورزي علاقه نشان داده و بحث‌هاي فلسفي را تدريس مي‌نمودند ساير متكلمان مانند مصنف چوري، محمود مدرس و باقر بالك، تمايلي به فلسفه‌ورزي ‏نشان نداده و دليل آن، شرايط حاكم بر حوزه‌‌هاي سنتي و تعامل ضعيف با دانشگاهيان به نسبت اشاعرۀ معاصر عرب‌زبان جهان اسلام و همچنين به‌واسطۀ شرايط سنتي حاكم برحوزه‌‏‎هاي علميه در كردستان مي‌باشد و تنها تعدادي از حوزويان امروزي كه تحصيلات دانشگاهي دارند، به فلسفه تمايل داشته ولي همچنان علاقه‌اي به طرح ديدگاه خود در جامعه، ندارند.