ارائه مدلي علي و معلولي از سياست‌هاي استراتژيك در مديريت بحران آب بر پايه بيانيه گام دوم انقلاب

در حال حاضر بحران آب يكي از پيچيده‌ترين مسائل عمومي ‌كشور است كه مديريت آن با اولويت‌هاي اول نظام تبديل شده است و مهمترين موضوع در اين ميان، شناخت اساسي‌ترين سياست‌هاي استراتژيك تحت عنوان خط‌مشي كليدي براي رفع بحران آب، است. اما در اين زمينه عليرغم اهميت آن و تأكيد در بيانيه گام دوم انقلاب، خلاء مطالعاتي وجود دارد. لذا مطالعه حاضر با هدف ارائه مدلي علي و معلولي از سياست‌هاي استراتژيك در مديريت بحران آب انجام شد. اين پژوهش از نوع كاربردي و به شيوه آميخته (كمي ‌ـ كيفي) بوده است كه براي تعيين شاخص‌ها در آن به بررسي مباني نظري و تجربي اقدام شد. شاخص‌هاي بدست آمده (از روش دلفي فازي) مبتني بر مصاحبه خبرگان و با استفاه از تكينك ديمتل فازي مورد بررسي قرار گرفتند تا روابط علي و معلولي ميان شاخص‌ها يا همان سياست‌هاي استراتژيك تعيين گردد. نتايج بدست آمده از اين تحقيق نشان مي‌دهد كه كاهش وابستگي واردات تجهيزات از خارج از كشور و استفاده از ظرفيت‌هاي داخلي داراي بيشترين اهميت در بين تمامي‌ عناصر و مقوله‌هايي بوده و از سويي ديگر نيز به ترتيب: 1- پايش و ارزيابي ميزان احصاء وظايف حاكميتي و اجتناب از تصدي‌گري دولت و 2- ايجاد زيرساخت هوشمند در شبكه تحت پوشش و مديريت يكپارچه با تأكيد بر زيرساخت‌هاي سخت‌افزاري و نرم‌افزاري، داراي بالاترين اثرگذاري در مدل مديريت بحران آب هستند.