بررسي انتشار گازهاي گلخانه ‏اي حاوي فلوئور در ايران راهكارهاي پيشنهادي كاهش براي استفاده در سياست‏هاي توسعه ‏اي كشور

هدف تحقيق حاضر، شناسايي منابع توليد گازهاي گلخانه ‏اي فلوئوردار، تهيه موجودي اوليه انتشار و ارزيابي ظرفيت‏هاي موردنياز براي احصاء اين گازها در فهرست موجودي گازهاي گلخانه ‏اي كشور به منظور برنامه ‏ريزي اقدامات تغيير اقليم در ايران ذيل پروژه پايداري اقليم سازمان ملل متحد مي‏باشد. مرحله اول شناسايي منابع اصلي انتشار آلاينده‏ ها توسط گازهاي گلخان ه‏اي مذكور و جمع ‏آوري اطلاعات لازم و مرحله دوم تخمين ميزان توليد و مصرف اين گازها در كشور است. بر حسب اينكه چه نوع اطلاعاتي اعم از واردات، ميزان توليد و مصرف اين گازها و يا اطلاعات فروش دستگاه‏هاي توليدكننده اين گازها به صورت جداگانه در اختيار باشد، از يكي از روش‏هاي سطح يك يا سطح دو براي محاسبه ميزان انتشار استفاده شده است. مقدار انتشار اين گازها در سال 2019، 62.3 ميليون تن معادل دي ‏اكسيدكربن براي گازهاي هيدروفلوئوركربن‏، 180 گيگاگرم معادل دي ‏اكسيدكربن براي گاز هگزا فلورايد گوگرد و 1130 گيگاگرم معادل دي ‏اكسيدكربن براي گازهاي پرفلوئوركربن‏ براورد شد. تخمين ميزان انتشار گاز تري فلوئوريد نيتروژن با اطلاعات موجود امكان‏پذير نبود. در مرحله آخر راهكارهايي براي كاهش انتشار اين گازها ارائه شده تا در سياست‏هاي توسعه ‏اي كشور در تغيير انتشارات در آينده لحاظ شود. دستاورد اصلي اين تحقيق توانمندسازي كشور براي احصاء اين گازهاي جديد گلخانه ‏اي مي‏باشد.