هنر نفوذ پنهان: استراتژي «قدرت تيز» چين در جهان

قدرت، يكي از مفاهيم اساسي روابط بين‌الملل است. اين مفهوم كه به معناي توانايي بازيگر در رسيدن به نتايج دلخواه است، به شيوه‏ هاي مختلفي اعمال مي‌شود؛ از جمله سخت، نرم و هوشمند. با گسترش روزافزون قدرت رسانه‌ها، پويايي در روابط ميان قدرت‌هاي بزرگ و همچنين، رقابت آنها براي كسب نفوذ و قدرت بيشتر، مفهوم ديگري از قدرت مطرح شده كه از آن به عنوان «قدرت تيز» نام برده مي‌شود. چين در سال‏هاي اخير براي پيشبرد اهداف و مقاصد خود در عرصه‌هاي بين‌المللي و منطقه‌اي از تاكتيك‌ها و تكنيك‌هاي مختلفي براي دستكاري و جلب توجه افكار عمومي در داخل و خارج بهره برده كه برخي تحليل‌گران، آن را در قالب «قدرت تيز» تبيين و تفسير كرده ‏اند.باور آنها بر اين است كه چين با استفاده از ايدئولوژي حزبي خود، رسانه‌ها، دانشگاه‌ها، رهبران، سياستمداران و مراكز تحقيقاتي و اقتصادي غرب را تحت نظر گرفته و مي‌كوشد آنچه درباره چين گفته و منتشر مي‌شود، را مديريت و محدود كند. در پس همه اين اقدامات، اهداف و مقاصد ايدئولوژيك، ژئوپليتيك و اقتصادي وجود دارد. اين مقاله ضمن تبيين مفهوم «قدرت تيز» درصدد بررسي چرايي و چگونگي استفاده چين از اين شيوه اعمال قدرت براي پيشبرد اهداف خود در سياست خارجي است.