نقش خود پنداره، تنظيم هيجان و اضطراب كرونا در پيش بيني رفتارهاي خود مراقبتي مرتبط با بيماري كوويد-19

پژوهش حاضر با هدف بررسي نقش خود پنداره، تنظيم هيجان و اضطراب كرونا در پيش‌بيني رفتارهاي خود مراقبتي مرتبط با بيماري كوويد-19 انجام شد. روش پژوهش حاضر همبستگي (مبتني بر پيش‌بيني) بود. جامعه آماري پژوهش را افراد 18 تا 45 سال شهر تهران در سال 1399-1400 تشكيل دادند. به اين منظور،  نمونه اي شامل 355 نفر زن و مرد بزرگسال به روش نمونه‌گيري در دسترس و به صورت اينترنتي از طريق شبكه هاي مجازي به پرسشنامه هاي رفتارهاي خود مراقبتي، راهبردهاي تنظيم هيجان، مقياس وضوح خود پنداره و مقياس اضطراب بيماري كرونا پاسخ دادند. جهت تجزيه و تحليل داده‌ها از آزمون‌هاي همبستگي و تحليل رگرسيون گام به گام استفاده شد. نتايج آزمون همبستگي نشان داد كه بين اضطراب كرونا، ارزيابي مجدد شناختي و وضوح خودپنداره با رفتارهاي خودمراقبتي همبستگي مثبت و معني‌داري وجود دارد، و بين فرونشاني با رفتارهاي خودمراقبتي همبستگي منفي و معني‌داري وجود دارد. نتايج رگرسيون نشان داد متغيرهاي وضوح خودپنداره، اضطراب كرونا و ارزيابي مجدد شناختي پيش‌بيني كننده‌ي مثبت و معني‌دار افزايش رفتارهاي خودمراقبتي هستند، اما فرونشاني پيش‌بيني كننده‌ي منفي و معني‌دار آن است. با توجه به يافته‌هاي بدست آمده، مي‌توان به منظور تعيين اولويت‌هاي آموزشي و مداخلات روانشناختي در جهت افزايش رفتارهاي خود مراقبتي و كاهش خطر ابتلا به بيماري كوويد-19 بهره گرفته شود.