بررسي چالش‌هاي تعاوني‌هاي سهام عدالت (مطالعه موردي استان تهران)

تعاون به معناي عام آن در طول زندگي بشر و مفهوم خاص آن در نظام‌هاي اقتصادي، در تقويت بخش مردمي و قدرت‌بخشي جمعي و كاستن آثار زيان‌بار گسترش سرمايه‌داري بي‌قيدوشرط، نقش تعيين‌كننده‌اي دارد. ناديده‌ انگاشتن ماهيت مستقل تعاوني‌ها و استفاده از آن به شكل ابزاري، مولد چالش‌هاي جبران‌ناپذيري است كه اين مطالعه به بخشي از آن‌ها مي‌پردازد. مجموعه‌اي از فقدان‌ها كه با بررسي پرونده‌ها و روند تحول مصوبات مراجع قانون‌گذار به دست آمد، مولد وضعيت موجود است كه عبارت‌‌اند از: فقدان آگاهي از ماهيت تعاوني، فقدان وفاق در خصوص وجود بخش تعاوني در ميان سياست‌گذاران، فقدان آشنايي با قواعد و قوانين تعاوني در سطح اعضا و مديران در خصوص اهميت موضوع مشاركت حداكثري در اداره تعاوني، فقدان استقلال و ماهيت وابسته تعاوني‌هاي دستوري، فقدان نظارت اثربخش بر رويه‌ها و كنشگران مؤثر بخش تعاون، فقدان هماهنگي ميان نهادهاي درگير كه توصيه مي‌شود ضمن بازنگري در روند موجود و استفاده نكردن از تعاوني‌ها در راستاي اجراي ديگر سياست‌ها،‌ از رانت‌پروري در اين حوزه جلوگيري شود و بخش تعاون با انديشه‌ورزي صاحب‌نظران در راستاي گفتمان تعاوني حقيقي در مسير درست قرار گيرد.