ﺗﺄﺛﯿﺮﺗﺎب آوري ﻓﺮدي و رﻫﺒﺮي ﺗﺤﻮل آﻓﺮﯾﻦ ﺑﺮرﻓﺘﺎر ﺗﯿﻤﯽ ﻧﻮآوراﻧﻪ: ﺗﺒﯿﯿﻦ ﻧﻘﺶ ﻣﯿﺎﻧﺠﯽ ﺗﺎب آوري ﺗﯿﻤﯽ و ﺗﻌﺪيل ﮔﺮ ﺟﻮ ﯾﺎدﮔﯿﺮي

هدف: هدف از پژوهش حاضر بررسي تأثير تاب‌آوري فردي و رهبري تحول‌آفرين بر رفتار تيمي نوآورانه با توجه به نقش ميانجي تاب‌آوري تيمي و نقش تعديل‌گر جو يادگيري مي‌باشد. طراحي/ روش‌شناسي/ رويكرد: اين پژوهش با توجه به هدف، كاربردي و از نظر گردآوري داده‌ها جزء پژوهش‌هاي توصيفي _ همبستگي مي‌باشد. جامعه آماري اين پژوهش شامل 760 نفر از كاركنان شركت كارگزاري مفيد بوده و حجم نمونه 261 نفر از كاركنان با روش نمونه‌گيري تصادفي ساده انتخاب شده است. تجزيه و تحليل داده‌ها با استفاده از رويكرد مدلسازي معادلات ساختاري و روش حداقل‌سازي مربعات جزئي با استفاده از نرم‌افزارهاي SPSS و PLS  انجام شده است. يافته‌ هاي پژوهش:  يافته‌ها نشان داد كه تاب‌آوري فردي و رهبري تحول‌آفرين بر رفتار تيمي نوآورانه تاثير معناداري دارد. تاثير نقش تعديل‌گر جو يادگيري در اين رابطه معنادار بوده اما تاثير نقش ميانجي تاب‌آوري تيمي در رابطه بين رهبري تحول‌آفرين و رفتار تيمي نوآورانه معنادار نيست. محدوديت‌ ها و پيامدها: مطالعه حاضر تاب‌آوري تيمي را به عنوان مفهومي تك بعدي در نظر  گرفته است در حالي كه در برخي از معيارهاي ارائه ‌شده براي سنجش اين متغير، ابعاد متفاوت و گوناگوني براي سنجش آن ارائه‌ شده كه ممكن است تعميم‌پذيري نتايج اين مطالعه را محدود نمايد. پيامدهاي عملي: مطالعه حاضر با تمركز بر تفكيك پيامدهاي ملموس مانند نرخ ترك خدمت كاركنان، عملكرد سازماني و پيامدهاي غيرملموس مانند مشاركت كاركنان، تعهد كاركنان زمينه را براي بررسي پيامدهاي حاصل از تاب‌آوري تيمي فراهم مي‌كند. ابتكار يا ارزش مقاله: با توجه به اهميت بالاي تاب‌آوري و فعاليت در شرايط فشار كاري بالا در اكثر موقعيت‌هاي شغلي كه از سوي سازمان ارائه مي‌گردد. بررسي مفاهيم ذكر گرديده مي‌تواند بينش‌هاي جديدي را به همراه داشته باشد.